သက္ရွိ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း

ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းသည္ သမိုင္းစာအုုပ္ ထဲတြင္သာ ရွိသည္ဟုု နားလည္ ရမလို ျဖစ္ခဲ့ၾကရာမွ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္တုုိ႔ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ယခုုအခါ သက္ရွိထင္ရွား ျမင္ေတြ႔ ၾကားသိေနၾကရၿပီ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး အရွိန္ျမန္လာသည္ႏွင့္ အမွ်၊ စာမ်က္ႏွာသစ္တို႔ တစ္ရြက္ၿပီး တစ္ရြက္ ဖြင့္လွစ္သည္ႏွင့္ အမွ် ျမန္မာႏုိင္ငံ သည္လည္း မ်က္ႏွာ ပြင့္လန္း လာခဲ့သည္။ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ ေရးတြင္ ေရွ႕မွ ဦးေဆာင္ေနေသာ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ တို႔သည္ ႏုိင္ငံတကာ သတင္း မီဒီယာတြင္ မပါ မျဖစ္ေသာ ပုုဂိၢဳလ္မ်ား ျဖစ္လာၾကသည္။

ျမန္မာႏုုိင္ငံသားတို႔ ယခင္က ေခါင္းငုံ႔ ေနခဲ့ရာမွ ထိုေခါင္းေဆာင္ တို႔ေၾကာင့္ ေခၚခ်င္ ေျပာခ်င္သူမ်ား မ်ားျပားလာ ခဲ့သည္။ ယခင္က ႏုုိင္ငံရပ္ျခားသို႔ အစည္းအေဝး၊ ညီလာခံ၊ ေဆြးေႏြးပြဲတို႔ သြားလွ်င္ ျမန္မာတို႔ ခပ္ကုပ္ကုပ္ ေနၾကရသည္။ ေဆြးေႏြးရင္း ႏုိင္ငံေရးပိုင္း ေရာက္သြားလွ်င္ ျမန္မာကို တြယ္လိုသူက ခပ္မ်ားမ်ား။ အစိုုးရကိုု ေဝဖန္ျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း Myanmar ဟု သုုံးႏႈန္း ေသာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံ၊ လူမ်ိဳးကို ေျပာသလို ခံစားရသည္။ ျမန္မာကို ခပ္ေဖာ့ေဖာ ေျပာတတ္သည့္ အာဆီယံႏွင့္ ဆက္စပ္ ညီလာခံ မ်ားတြင္ပင္ ရိသံ၊ ေထ့သံမ်ားျဖင့္ ခပ္ဟားဟားလုပ္တတ္ၾကသည္။

ကေမၻာဒီးယားမွ အစည္းအေဝး တက္ေဖာ္ တက္ဖက္မ်ားက တကယ္ သနားပုံ မရဘဲႏွင့္ သနားသလိုလို စုပ္တသတ္သတ္ အေျပာမ်ိဳး ခပ္ဖိဖိ အေျပာခံရသည့္ အတြက္ ကေမၻာဒီးယားကဲ့သို႔ ခမာနီ သတ္ေသာေၾကာင့္ တစ္သန္းေက်ာ္ အေျခာက္တုိက္ မေသခဲ့ပါဟုု တံု႔ျပန္ ေျပာဆို မိခဲ့ဖူး ေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးက ေျပာျပဖူးသည္။

ယခု အခ်ိန္တြင္ေတာ့ ႏိုင္ငံ တကာ အစည္းအေဝးတို႔တြင္ ျမန္မာတု႔ိကို ေမးလို ျမန္းလုိသူ၊ ေခၚလို ေျပာလုိသူတို႔ျဖင့္ ပြဲလယ္တင့္ၾကၿပီ။ ျမန္မာတို႔၏ အေတြ႔အႀကဳံ၊ ရင္ဆိုင္ရသည့္ အခက္အခဲမ်ားကို စိတ္ဝင္တစား တေလးတစား နားေထာင္ၾကသည္၊ ေမးျမန္းၾကသည္။ အေနာက္ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံႀကီး တစ္ႏုိင္ငံမွ အစိုးရ အရာရွိ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးက ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ကဲ့သို႔ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားကို ျမန္မာႏုိင္ငံ ရထားသည္မွာ အလြန္ ကံေကာင္းသည္တဲ့။ မဲရေရးသာ ဦးတည္ၿပီး အလုပ္မျဖစ္သည့္’No action,talk only’ ‘မလုပ္သမား၊ အေျပာသမား’ သူ႔ႏုိင္ငံမွ အေက်ာ္အေမာ္ ႏုိင္ငံေရးသမား တို႔ကို စိတ္ကုုန္ေနသည့္ပုံ။

အေရွ႔ေတာင္အာရွ စီးပြားေရး ထြန္းသစ္စ ဗီယက္နမ္မွ သတင္းစာဆရာ သူငယ္ခ်င္းကလည္း ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ဘီဘီစီ hard talk အင္တာဗ်ဴးကို ၾကည့္ကာ ‘မင္းတို႔ကို မနာလိုလိုက္တာ’ ဟု ခ်ီးက်ဴး စကား ဆိုသည္။ ထိုင္းႏုိင္ငံမွ ႏုိင္ငံေရး သိပၸံ ပါေမာကၡ ေက်ာင္းဆရာ တစ္ဦးႏွင့္ ထိုင္းႏုိင္ငံေရး အေၾကာင္း ေျပာမိရာမွ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အေၾကာင္း ေရာက္သြားသည့္အခါ “မင္းတို႔ ျမန္မာျပည္ကေတာ့ ထိုင္းကို ေက်ာ္တက္ သြားပါၿပီ” ဟု အားက်သံႏွင့္ သူကေျပာသည္။

တကယ္တမ္းတြင္ ထိုင္းထက္ ပိုအားထုတ္လွ်င္ပင္ ထိုင္းကို ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး လုိက္မီဖုိ႔ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ သံုးဆယ္ လုိေသးေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အေျပာင္း အလဲကို အားက်ေနေၾကာင္း သူေျပာလိုရင္းျဖစ္သည္။ အမ်ား အသိအမွတ္ ျပဳၾကသည့္ ဦးသိန္းစိန္၏ ထူးျခားခ်က္မွာ ႐ိုးသားမႈပင္ျဖစ္သည္။ လူခ်င္း ေတြ႔လိုက္သည္ႏွင့္ ႐ိုးသားသည့္ အရွိန္ဟပ္ကာ သူ႔အား ယုုံၾကည္မႈ ရသြားသည္။

အေဟာင္းႏွင့္ အသစ္ အားၿပိဳင္ၾကသည့္ အခ်ိန္၊ ဖုန္ထသည့္ အခ်ိန္၊ ၾကားကာလကို လက္ေတြ႕ တာဝန္ယူရသည့္ ေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ ဦးသိန္းစိန္၏ တာဝန္မွာ ႀကီးေလးလွသည္။ တိုင္းျပည္ ေျပာင္းၿပီဟူေသာ အသိေၾကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တုိ႔ အလိပ္လိပ္တက္ လာသလို အႏွစ္ႏွစ္ အလလ ဆယ္စုႏွစ္ မ်ားစြာက ေဖာ္ထုတ္ခြင့္ မရခဲ့သည့္ ဆႏၵတို႔ကို မီဒီယာ၊ လမ္းမေပၚတို႔တြင္ ေဖာ္ထုတ္ခြင့္ေပး လုိက္ျပီျဖစ္သျဖင့္ ဆႏၵမ်ားစြာတို႔ ႐ုန္းၾကြ လာၾကသည္။ ဆႏၵတို႔ တိုးတက္ လာ႐ုံျဖင့္ ဖန္တီး ေပးႏုိင္သည့္ စြမ္းရည္၊ အေျခအေန တို႔က အလိုလို လုိက္ပါ တိုးတက္လာမည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ တိုုင္းျပည္ တည္ၿငိမ္ရန္ ႀကိဳးပမ္းရမည့္ တာဝန္က ရွိလာျပန္သည္။ အေသးအမႊား အေျပာင္းအလဲ မ်ားတြင္ပင္ ေတြ႔ရေလ့ရွိသည့္ ‘ေျပာင္းလုိသူႏွင့္ မေျပာင္းလုိသူ’၊ ‘ေျပာင္းႏုိင္သူႏွင့္ မေျပာင္းႏုိင္သူ’၊ ‘ေျပာင္းသြားမွန္း သိသူႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနသူ’ တို႔အၾကား လြန္ဆြဲပြဲမ်ားကို သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ ကိုင္တြယ္ ခ်ီတက္ရမည္မွာလည္း သူ၏ တာဝန္ တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး၏ အသီးအပြင့္ကို ျပည္သူ အမ်ားစု ခံစားရ မရကို လႊတ္ေတာ္၊ ႏုိင္ငံတကာ ေလဆိပ္တို႔ထက္ မိသားစု ထမင္းဝိုင္း၊ ဘတ္စ္ကား၊ ေစ်း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး႐ုံတို႔တြင္ ျမင္ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုအေျခခံ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ျဖည့္ဆည္း ေပးမည့္ တိုင္းျပည္ စီးပြားေရး ကို ထူေထာင္ရန္မွာလည္း ႀကီးေလးလွေသာ တာဝန္ပင္ ျဖစ္သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ လူႀကိဳက္မ်ား ေထာက္ခံမႈ popular support ျဖင့္ တက္လာသူ ျဖစ္ေသာ္လည္း လူထုႀကိဳက္ေလာက္မည့္ အရာကိုသာ ေရြးေျပာသူမ်ိဳး မဟုတ္႐ုုံ သာမက နားခါး ႏုုိင္သည့္ အေၾကာင္းအရာကိုပါ ဟုတ္မွန္ၿပီး အက်ိဳးရွိလွ်င္ ေျပာသူအျဖစ္ ျမင္ေတြ႕ ရသည္။ ေခတ္အေျပာင္း၊ စနစ္အေျပာင္းတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ယူေနရေသာ တာဝန္သည္ သိမ္ေမြ႕ နက္နဲ လွသလို သူ႔အေပၚ ထားေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားမွာ ႀကီးမား လွသည့္အတြက္ ခံစားခ်က္ျပင္းျပင္း အေရးမ်ားတြင္ မွတ္ခ်က္ မည္သုိ႔ပင္ ခ်ခ် သက္ဆိုင္ရာ ဘက္အားလုံး က ေက်နပ္ရန္ ခဲယဥ္းေၾကာင္းမူ ေတြ႕ခဲ့ၾကရၿပီးၿပီ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ လက္ေတြ႕သမား (pragmatist) အျဖစ္ ေပၚထြက္လာခဲ့ေသာေၾကာင့္ သူ႔အား တရားေသသမား (dog-matist) ဟု အခ်ိဳ႕က မွတ္ခ်က္ ခ်ခဲ့ျခင္းမ်ား ယခုအခါ ေမွးမွိန္ သြားၿပီျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ Opposition ကို ဘာသာျပန္ ထားသည့္“အတိုက္အခ ံဟူေသာ စကားလုံးကို အဓိပၸာယ္ ေျပာင္းဖြင့္ လုိက္သည္။ အတိုက္အခံ ဆိုေသာ ေၾကာင့္ အစိုးရ လုပ္သမွ် ကန္႔လန္႔ တိုက္ရမည္ဟု ႐ုတ္တရက္နား လည္ ရမလိုျဖစ္ေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကမူ အေၾကာင္း အရာကိုအေျခခံ(issue-based)သည္။ ကတိသစၥာျပဳေရး စကားလုံးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး လႊတ္ေတာ္သို႔ ဝင္မဝင္ အျငင္းပြားမႈ အရွိန္တက္လာသည့္ အခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဦးေဆာင္ ဆုုံးျဖတ္ၿပီး လႊတ္ ေတာ္သုိ႔ ဝင္ခဲ့သည္။ ယခုအခါ လႊတ္ေတာ္၏ အေရးႀကီး ေကာ္မတီျဖစ္ သည့္ တရားဥပေဒ စိုုးမိုုးေရး ေကာ္မတီ၏ ဥကၠ႒ တာဝန္ပင္ ယူလိုက္ျပီ။ ျပည္ပ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္လည္း သေဘာထား ေျပာင္းလဲသြားၿပီး အေရးယူ ပိတ္ဆုိ႔မႈ ဖြင့္ရန္ သေဘာတူ လိုက္ေသာေၾကာင့္ အေရးယူ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ေလ်ာ့က် သြားခဲ့သည္။ ေခါင္းတြဲက ေျပာင္းသြားေသာေၾကာင့္ ေနာက္တြဲမ်ားလည္း လုိက္ေျပာင္းသြားၿပီး အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး ေျခလွမ္း တစ္လွမ္းၿပီး တစ္လွမ္း လွမ္းႏုိင္ ခဲ့သည္။

ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးဟူေသာ ျမန္မာတုိ႔ႏွင့္ စိမ္းသည့္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ စိမ္းသည့္၊ က်င့္သုံးရန္ အားနည္းခဲ့သည့္ စကားလုံးကို ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္သည္ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီး အဓိပၸာယ္သစ္ ဖြင့္ခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ယေန႔ ျဖစ္ေပၚေနေသာ တိုးတက္မႈ အမ်ားအျပားသည္ သူတို႔ႏွစ္ဦး ပူးေပါင္းအားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္သည္ တစ္ေယာက္တြင္ မရွိေသာအား၊ တစ္ေယာက္တြင္ ရွိသလို အျပန္ အလွန္ ကူပ့ံ ကြက္လပ္ျဖည့္ၾက(complementary)သည္။ ဦးသိန္းစိန္ ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ ဆုံခဲ့ ၾကသည့္ပုံမွာ ျမင္ရသူ အေပါင္း စိတ္ၾကည္ႏူးရသည္။ တစ္ဖက္ႏွင့္ တစ္ဖက္ ေလးစားမႈ အျပည့္ ရွိၾကသလို ေမာင္ႏွမသဖြယ္ ခင္ခင္မင္မင္ ရွိပုုံလည္း ရၾကသည္။

လူဆိုသည္မွာ ခ်ီးက်ဴး ဂုဏ္ျပဳခံရမႈကို မိမိတစ္ဦးတည္း ပိုင္ခ်င္ၾကေလ့ ရွိေသာ္လည္း ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တို႔သည္ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ အသိအမွတ္ ျပဳၾကသည္။ မေနာကံျဖင့္ စိတ္ထဲကသာ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ လူသိရွင္ၾကား ဝစီကံျဖင့္လည္း အသိအမွတ္ျပဳ ခ်ီးက်ဴး ၾကသည္။ ဦးသိန္းစိန္ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးမ်ား ျဖစ္ထြန္းလာျခင္းဟု အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္တြင္ ဆုလက္ခံခ်ိန္၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေလးေလးနက္နက္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အေမရိကန္ ႏုိင္ငံက ဂုဏ္ျပဳျခင္းမ်ားအား ျမန္မာႏုိင္ငံသား တစ္ဦး အေနျဖင့္ ဂုဏ္ယူေၾကာင္း အျခားေသာႏုိင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ေရွ႕ေမွာက္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ ညီလာခံတြင္ ဦးသိန္းစိန္ကလည္း ဂုဏ္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ေနာက္ခံ သမိုင္းေၾကာင္းခ်င္း၊ အေတြးအေခၚ အယူအဆခ်င္း ကြာျခားေကာင္း ကြာျခားမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူတုုိ႔ ႏွစ္ဦးလုံးတြင္ ေပၚလြင္ေနသည္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚထားေသာ စိတ္ေစတနာပင္ ျဖစ္ၿပီး ထိုစိတ္ ေစတနာေၾကာင့္ ပင္လွ်င္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ႏုုိင္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

OIC ႐ုံးနဲ႔ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ

OIC အဖြဲ႕ကို ကမၻာ့ႏိုင္ငံေပါင္း(၅၇)ႏိုင္ငံနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတယ္။ OIC မွာ အျခားႏိုင္ငံ၊ အဖြဲ႕အစည္း၊ အသင္းအဖြဲ႕ (၁၂)ခုလည္း ေလ့လာသူမ်ားအျဖစ္ ပါဝင္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတယ့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ၊ မေလးရွားနဲ႔ အင္ဒိုနီးရွားတို႔ဟာ တင္းျပည့္အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံနဲ႔ ဖိလစ္ပိုင္ေတာင္ပိုင္းရွိ မို႐ိုအစၥလမၼစ္အဖြဲ႕တို႔မွာ OIC ေလ့လာေရးအဖြ

ဲ႕မွာ ပါဝင္တယ္။ ကုလသမဂၢ၊ ဘက္မလိုက္လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႕ (NAM)၊ အာရပ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (LAS)၊ အဖရိကသမဂၢ (AU)၊ စီးပြားေရးပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးအဖြဲ႕ (ECO)လို အဖြဲ႕ႀကီးေတြလည္း ေလ့လာဆဲအဖြဲ႕ဝင္ေတြမွာ ပါဝင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက သမၼတသိန္းစိန္နဲ႔ ေတြ႔တုန္း OIC နဲ႔ သတိထားဆက္ဆံဖို႔ ေျပာျခင္းမွာ အေၾကာင္းမဲ့မဟုတ္ပါ။ ကမၻာ့ဇာတ္ခုံမွာ ကုလသမဂၢၿပီးယင္ ဒုတိယအႀကီးဆုံးအဖြဲ႕ ျဖစ္လို႔ပါပဲ။

OIC အဖြဲ႔ႀကီးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာသာမက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံနဲ႕ တတိယႏိုင္ငံမ်ားမွာ ျပန္႕က်ဲူေနတယ့္ ဘဂၤါလီလူမ်ဳိးမ်ားကို စုစည္းၿပီး Myanmar Arakan Rohingya အဖြဲ႕ အမည္နဲ႔ ထူေထာင္ေပးခဲ့တယ္။ ဒီအဖြဲ႕ကို ေဒါက္တာဝါကာအူဒင္ကို ဦးေဆာင္ေစပါတယ္။ ေဒါက္တာဝါကာအူဒင္က အေမရိကန္မွာ ပါေမာကၡတစ္ဦးအေနနဲ႔ ရပ္တည္ေနၿပီး လက္ရွိ OIC အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး တူရကီႏိုင္ငံသား အကၡမီလဒၵင္ အီးစင္ေနာ့ခ္လူလည္း ပညာတတ္တစ္ဦးပါ။ ဒီပုဂၢဳိလ္ႏွစ္ဦးက ကုလသမဂၢအကူအညီကို အမိအရ ယူၿပီး ရခိုင္ျပည္နယ္ရွိ ဘဂၤါလီမူစလင္မ်ားကို ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ဳိးမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳေပးဖို႔ လုပ္မွာ ျဖစ္တယ္။

လက္ရွိအေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာအကၡမီလဒၵင္ အီးစင္ေနာခ္လူမွာ (၉)ဦးေျမာက္ ျဖစ္ၿပီး မဲစနစ္နဲ႔ တက္လာသူ ျဖစ္တယ္။ သူက သိပၸံဆိုင္ရာ၊ အစၥလမၼစ္ဆိုင္ရာ က်မ္းေပါင္းမ်ားစြာ ျပဳစုခဲ့ၿပီး ျပင္သစ္နဲ႔ အီရန္ဘာသာစကားကိုလည္း တတ္ေျမာက္သူ ျဖစ္တယ္။ ပညာရွင္တစ္ဦး ျဖစ္႐ုံမွ်မက သံတမန္ေရးမွာလည္း ဆရာတစ္ဆူ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရတယ္။ OIC ဦးစီးတယ့္ Contact Group Meeting တစ္ခုမွာ ျမန္မာ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြက အျပည့္အဝ ေထာက္ခံမႈ ရၾကၿပီး မစၥတာအကၡမီလဒၵင္က ျမန္မာ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြအတြက္ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ခြင့္ကို ျမန္မာအစိုးရက အာမခံခ်က္ေပးမွ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အလည္လာမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ (တိုက္႐ိုက္ဘာသာျပန္ခ်က္မဟုတ္)

OIC အဖြဲ႕သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္ယင္ အစၥလမၼစ္အစြန္းေရာက္မ်ားရဲ႕ အၾကမ္းဖက္မႈကို တာဝန္ခံေလ့ မရွိတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ဥပမာ ဖိလစ္ပိုင္ေတာင္ပိုင္းရွိ မို႐ိုအၾကမ္းဖက္သမားမ်ား၊ ထိုင္းေတာင္ပိုင္းရွိ မူစလင္အၾကမ္းဖက္သမားမ်ား၊ ရခိုင္ေဒသရွိဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္သမားမ်ား၊ မေန႔တေန႔က ပန္းဝါတိုက္ခိုက္မႈမ်ားကို တာဝန္ခံျခင္းမရွိပါ။ OIC အဖြဲ႕ဟာ မူစလင္ဘာသာဝင္မ်ား အခ်င္းခ်င္းကူးလူးဆက္ဆံေရး၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး၊ ႐ိုင္းပင္းကူညီေရးအတြက္ အဓိကဖြဲ႕စည္းထားလို႔ ကမၻာအရပ္ရပ္ရွိ အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံမ်ား၊ မူစလင္ဘာသာဝင္မ်ား တိုက္ခိုက္ခံရပါက အျပည့္အဝ တာဝန္ယူေျဖရွင္းေပးေလ့ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရခိုင္အေရးအခင္းျဖစ္ေတာ့ OIC က သူ႔မူအတိုင္း သံတမန္ေရးအရ တတ္ႏိုင္သမွ် ဖိအားေပးခဲ့ၿပီး ဘဂၤါလီမ်ားကို ကူညီေပးဖို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဝင္လာျခင္းျဖစ္တယ္။ OIC အဖြဲ႕အေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဝင္လာျခင္းမွာ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းကို လုပ္ေဆာင္ဖို႔သက္သက္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ကုလသမဂၢနဲ႕ ပူးေပါင္းၿပီး ျမန္မာရိုဟင္ဂ်ာကို ႏိုင္ငံသားျဖစ္ဖို႔ ကူညီေပးဖို႔ ျဖစ္ေၾကာင္း မစၥတာအကၡမီလဒၵင္က အတိအလင္း ေျပာခဲ့ၿပီျဖစ္ပါတယ္။

ဒါျဖစ္ယင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက OIC အဖြဲ႔ဝင္လည္း မဟုတ္၊ OIC ကလည္း မူစလင္ဘာသာဝင္မ်ားကိုပဲ ကူညီေပးမယ္မွန္းသိရက္နဲ႔ သိန္းစိန္အစိုးရက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ OIC ႐ုံးကို ဘာေၾကာင့္ အေျခစိုက္ခြင့္ ေပးခဲ့သလဲ။ အရွင္းဆုံးေျပာရယင္ OIC နဲ႔ အစၥလမၼစ္စစ္ေသြးႂကြမ်ားအနက္ တစ္ခုကို ေရြးခိုင္းတယ့္ေနရာမွာ သိပ္မထူးေပမယ့္ ဂုဏ္သေရရွိ OIC ကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ျခင္းျဖစ္တယ္။ OIC ကို လက္ခံလိုက္ယင္ က်ည္ဆံအစား ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းေတြ ဝင္လာမွာ၊ ႐ိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံၿပီး သတင္းမွားေပးေနတယ့္ မူစလင္ဘာသာဝင္အခ်ဳိ႔လည္း အၾကံပ်က္မွာျဖစ္တယ္။ ငန္ၾကားေႁမြလည္း အဆိပ္ရွိတာပဲ၊ ေႁမြေဟာက္လည္း အဆိပ္ရွိတာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ငန္းၾကားေႁမြရွိေနယင္ ဘာေႁမြမွ မလာေတာ့ဘူး။ အဲဒီေႁမြကို ထားထားယင္ က်န္သမွ်ေႁမြအႏၲရာယ္ ကင္းစင္တယ္။ လစ္ဗ်ားမွာ ျဖစ္တယ့္ကိစၥ၊ ဒဂုံဆိပ္ကမ္းေရာက္ လက္နက္မ်ားဟာ ပါကစၥတန္က ျမစ္ဖ်ားခံခဲ့တယ္ဆိုတာ မေမ့ဖို႕ လိုပါတယ္။ ပူပူေႏြးေႏြး ေကာ့ခ္ဘဇား ရာမူး(ပန္းဝါ) အၾကမ္းဖက္မႈဟာ ႐ိုဟင္ဂ်ာတို႔လက္ခ်က္ ျဖစ္ဖြယ္ရွိတယ္လို႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးက စြပ္စြဲထားပါတယ္။

ရခိုင္လူမ်ဳိးေတြဟာ ပါလက္တိုင္းက အစၥလာမ္ႏိုင္ငံ မျဖစ္ေသးတယ့္ ၁၂ ရာစုမတိုင္မီအထိ အိႏၵိယႏိုင္ငံနဲ႔ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ရခိုင္လူမ်ဳိးမ်ားဟာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ ျပင္းထန္သူမ်ားျဖစ္ေပမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈျမင့္မားၾကသူမ်ားျဖစ္တယ္။ မိမိကို ရန္မရွာယင္ ျပန္မလုပ္တတ္ၾကပါ။ ဒါကို OIC သိေအာင္ လုပ္ရမယ္။ သိန္းစိန္အစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာမူစလင္မ်ားကို ကုလားမေခၚဖို႔ လုပ္ခဲ့သလို ရခိုင္ေတြလည္း မႀကဳိက္ ရွိလည္း မရွိဖူးတယ့္ ႐ိုဟင္ဂ်ာအမည္ကို မသုံးဖို႔၊ ျမန္မာျပည္တြင္းေရးကို မစြပ္ဖက္ဖို႕ OIC ကို ဖိအားေပးလို႔ ရပါတယ္။ OIC ဟာ ျပႆနာကို ဖန္တီး၊ ျမန္မာျပည္ကို ဝင္သိမ္းဖို႔ ဝင္လာတယ့္ ၿဗိတိသွ်ကိုယ္စားလွယ္လို မျဖစ္ဖို႔ သတိထားရပါ့မယ္။ ဒီၿဗိတိသွ်ကိုယ္စားလွယ္ေတြေၾကာင့္ မႏၲေလးေနျပည္ေတာ္ဟာ သက္တမ္း(၂၆)ႏွစ္မွ်ေလာက္ပဲ ျမန္မာဘုရင္ေတြ နန္းစိုက္ႏိုင္ခဲ့တယ္။

ဒါေပမယ့္ OIC ဟာ အဖြဲ႕ႀကီးျဖစ္ေပမယ့္ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒကို ေဖာက္ဖ်က္လို႔ေတာ့ မရပါဘူး။ သိန္းစိန္အစိုးရအေနနဲ႔ အဲဒီႏိုင္ငံတကာဥပေဒကို အသုံးခ်ၿပီး မိမိႏိုင္ငံကို ကာကြယ္ႏိုင္သလို ရခိုင္နဲ႕ ျမန္မာ့မူစလင္မ်ားအတြက္လည္း ဥပေဒအရ အက်ဳိးေဆာင္ေပးႏိုင္မွာ ျဖစ္တယ္။ ရခိုင္ေဒသ ၿငိမ္သက္သြားတာနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကေန ထြက္ခြာဖို႕ OIC ကို သံတမန္ေရးအရ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါေစ။

(မိမိအျမင္မွ်သာ)
Ven Ravika

မူရင္းလင့္

စကၤာပူကိုလာသင့္မလာသင့္!!!!!!!!!

တေလာက ျမန္မာမီဒီယာ တစ္ခုကလာဗ်ဴးတဲ့ အထဲမွာ ျမန္မာျပည္ထဲက ပညာတတ္ ဘြဲ႕ရလူငယ္ေတြ စကၤာပူ ကိုလာဖို႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႀကိဳးစားေနၾကတယ္။ အဲဒါဘယ္လိုထင္ပါသလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းတစ္မ်ိဳးလည္းပါ၀င္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေဖ့(စ္)ဘြတ္ေပၚက လူငယ္တစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕ အသံကို နားစြင့္ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ဒီသေဘာမ်ိဳးေလးေတြ ရွိေနတာကိုခံစားရပါတယ္။

လာသင့္မလာသင့္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ တိက်တဲ့ အေျဖေတာ့ ထြက္မယ္မဟုတ္ပါဘူး ။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခတခ်ိဳ႕ေတာ့ က်ေနာ္လက္လွမ္းမွီသ၍ ေရးၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ အေျဖကိုကပဲ "Yes " နဲ႕ "No" ပါ။

က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္အခက္အခဲေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနရစဥ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူလည္းလာခ်င္တယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ (စကၤာပူမွာ မဟုတ္ပါ။ ရြာမွာတုန္းကပါ။) ကိုယ့္အခက္အခဲေတြကိုပဲသိတဲ့ က်ေနာ္က သိပ္ၿပီးဆႏၵမေစာဖို႕ ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူတကယ္တမ္းေရာက္လာေတာ့ က်ေနာ္ေတြ႕ရတဲ့ အခက္အခဲေတြ သူမေတြ႕ရဘဲ ေခ်ာေမြ႕ေနတာကို ၀မ္းပမ္းတသာေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ တစ္ဖက္သတ္ဆန္တဲ့ အေျဖကိုေပးတာထက္ အေၾကာင္းအက်ိဳးေလာက္ေထာက္ျပေပးတာ အႏၱရာယ္ပိုကင္းတယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္လာမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ညီငယ္ ညီမငယ္ ေတြအတြက္ က်ေနာ့္ခံယူခ်က္က "Yes" (သို႕) "No" ပါပဲ။

ဘာေၾကာင့္ "Yes" လဲ

၁။ စကၤာပူဗီဇာက အနာက္ႏိုင္ငံႀကီးေတြနဲ႕ စာရင္ ပိုလြယ္ၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ဖိုးကလည္း လူလတ္တန္းစားေတြတတ္ႏိုင္ေလာက္တဲ့့ပမာဏမွာပဲရွိတယ္။ လူေနမွဳအဆင့္အတန္းနဲ႕ နည္းပညာက အေနာက္နဲ႕ မတိမ္းမယိမ္းမွာရွိတယ္။ သင္ယူခြင့္ ၊ ေလ့လာ ရွာေဖြခြင့္ေတြ အမ်ားႀကီးရမယ္။

၂။ ႏိုင္ငံျခား တုိင္းျပည္ေတြထဲမွာ စကၤာပူဟာ ျမန္မာအေငြ႕အသက္အရဆံုးလို႕ေျပာရင္ မမွားႏိုင္ပါဘူး။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ေတြ႕ဖို႕ တစ္ေနရာကေန တစ္ေနရာသြာဖို႕ဆိုတာကလည္း တစ္နာရီေက်ာ္ၾကာေအာင္ သြားရတဲ့ခရီးကနည္းပါတယ္။ နာရီ၀က္အတြင္း လက္လွမ္းမီတဲ့ ခရီးေတြမ်ားပါတယ္။

၃။ လစာအားျဖင့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြထဲမွာအမ်ားဆံုး၊ ဒီမွာအလုပ္အကိုင္စနစ္တက်ရွိရင္ ရြာကမိသားစုကို ေတာ္ေတာ္ေလး အေထာက္အကူ ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ စကၤာပူက စနစ္ရွိတယ္။ ဒီစနစ္ေတြကို ပါးပါးနပ္နပ္ေလ့လာႏိုင္ရင္ အက်ိဳးရွိစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။

အျခားအေၾကာင္းတရားေတြ အမ်ားႀကီး ရိွပါတယ္။ သန္႔ရွင္းတာ၊ လုံၿခဳံစိတ္ခ်ရတာ စတာေတြပါ။ ဒါေၾကာင္႔ " Yes " ေအာက္မွာ အက်ယ္ႀကီး မေရးေတာ႔ပါဘူး။ အဆင္ေျပရင္ ႀကိဳးစားၾကည္႔ၾကဖို႔ အားေပးပါတယ္။ သို႔ေသာ္...

ဘာေၾကာင့္ "No" ရတာလဲ။

ပထမဆံုး စကၤာပူရဲ႕ မူနဲ႕ပတ္သက္လို႕ အဓိကအခ်က္ေလးခ်က္ကို ဆြဲထုတ္ၾကည့္မိပါတယ္။ ေယဘုယ်သေဘာကိုၾကည့္တာမို႕ တစ္ဦးခ်င္းမတိုက္ဆိုင္တာမ်ားရွိရင္ ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္။

၁။ စကၤာပူရဲ႕ အဓိကပစ္မွတ္ေတြက တရုတ္ျပည္မႀကီးက တရုတ္ေတြ၊ အိႏၵိယန္း ပညာတတ္ေတြနဲ႕ အခုေနာက္ပိုင္းမွာ ဥေရာပနဲ႕ အေမရိကတို႕က လူေတြပါ။

၂။ ျမန္မာပီအာေတြက စီတီဇင္ခံယူတာနည္းပါတယ္။ ဒီမွာ အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ေနလာၿပီးသားျမန္မာေတြကေတာင္ ျမန္မာျပည္ကိုျပန္ဖို႕ ေျခတစ္လွမ္း မၿမဲျပင္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါကိုစကၤာပူအစိုးရက သေဘာမေပါက္ဘဲေနမွာ မဟုတ္ပါ။

၃။ လြတ္လပ္လာတဲ့ေနာက္ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြအမ်ားစု စကၤာပူမွာ အေျခခ်ေနထိုင္ဖို႕ဟာ ရာႏွဳန္းပိုနည္းသြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဖ့(စ္)ဘြတ္ထဲမွာ လူငယ္ေတြ ကြန္မင့္ေရးသလို ့ျမန္မာေတြအတြက္ ပိုၿပီးအက်ပ္အတည္းရွိႏိုင္ပါတယ္။

၄။ ပညာသင္ဆု စေကာလားေတြေပးရာမွာလည္း ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြက သူမ်ားေတြေလာက္ အခြင့္အေရးမရ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ ဒီမွာပညာသင္ေပးၿပီး ရန္ကုန္ကိုျပန္ေျပး ၊ သူတို႕ကိုျပန္ေဆာ္မွာ စိုးရိမ္လို႕ပါ။ သူတို႕မွန္ပါတယ္။

ဒီေလးခ်က္ကုိ နည္းနည္းထပ္ခ်ဲ႕ပါမယ္။

အဂၤလိပ္စကား ရံုးသံုးလို႕ဒီမွာသတ္မွတ္ခဲ့ေပမယ့္ စကၤာပူဟာ တရုတ္စကားကို မ်က္ေျခမျပတ္ခဲ့ပါဘူး ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕လူမ်ိဳးေတြကို တရုတ္မင္ဒရင္း သင္ေအာင္တိုက္တြန္းသလို တရုတ္ျပည္မႀကီးထဲကလူေတြကို ဒီေရာက္ေအာင္ဆြဲသြင္းၿပီး ႏိုင္ငံအလိုက္ တရုတ္စကားပိုတိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတာ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ ရွိေနပါၿပီ။

အိႏၵိယန္းေတြကိုလည္း သူတို႕ႀကိဳက္ပါတယ္။ အိႏၵိယန္း ပညာတတ္တိုင္းဟာ အဂၤလိပ္စကားကိုေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အိုင္တီနဲ႕ ေရွ႕ေနေတြမွာ အိႏၵိယန္းေတြေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ေတာ္လည္းတကယ္ေတာ္ၾကပါတယ္။

တိုးတက္လာတဲ့ ႏိုင္ငံရဲ႕အေနအထားေၾကာင့္ အခုဆိုရင္ အေနာက္ကလူေတြ လာေရာက္ေနထိုင္ၾကတာေတာင္ အရင္ထက္ ပိုမ်ားလာေနပါတယ္။ လူဦးေရအကန္႕အသတ္နဲ႕ပဲထားႏိုင္တဲ့ ေျမမရွိတဲ့ႏိုင္ငံငယ္ဟာ ဘယ္သူ႕ကိုလက္ခံမလဲဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားပါလိမ့္မယ္။

ဒါေၾကာင့္ သူတို႕ အလိုခ်င္ဆံုး စီတီဇင္ေတြဟာ တရုတ္ ၊ အိႏၵိယ ၊ လူျဖဴေတြပါ။ အာရပ္မူစလင္ေတြကို လိုခ်င္တယ္လို႕ လီကြမ္းယုေျပာေနတာေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးစကားလို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။

နံပါတ္ႏွစ္ကေတာ့ စကၤာပူအစိုးရမၾကိဳက္ဆံုး ျမန္မာေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္လို႕ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္သိတဲ့ ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ အသက္ (၇၀) ေက်ာ္ပါၿပီ။ အခုထိ စကၤာပူမွာ အေျခမက်ရွာပါဘူး ။ ဟိုမွာျပန္ၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိလုိ႕သာေနေနရတာဆိုၿပီး စကၤာပူေနလိုက္ ၊ အေမရိကထြက္သြားလိုက္နဲ႕ပါ။ သူျမန္မာျပည္ကိုစိတ္နဲ႕ျပန္ေနတာပဲ ႏွစ္ေပါင္း (၄၀) ေက်ာ္ၿပီလို႕ဆိုပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး ပညာတတ္ျမန္မာေတြဟာ ဘာသာေရးနဲ႕ယဥ္ေက်းမွဳကို ေတာ္ေတာ္တန္ဖိုးထားၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ဒီကပညာေရးက အဆမ်ားစြာ ပိုေကာင္းပါလ်က္ ကေလးရဲ႕ဘာသာေရးနဲ႕ယဥ္ေက်းမွဳကို စိုးရိမ္လို႕ဆိုၿပီး ရန္ကုန္ျပန္ၿပီးေက်ာင္းထားၾကတာေတာင္ရွိပါတယ္။ ကေလးရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဘာသာနဲ႕ယဥ္ေက်းမွဳ ေတာ္ေတာ္ေရာက္သြားၿပီ ဆိုေတာ့မွ ဒီကိုျပန္ေခၚၿပီး ေက်ာင္းထားၾကဖို႕ စီစဥ္ၾကတယ္ပါ။ ဒီအတြက္ ပညာေရးေနာက္က်သြားမယ္ဆုိတာကို သူတို႕ သေဘာေပါက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ ဒါကို အရဲစြန္႕ၾကတယ္။

ဘာေၾကာင့္ဒီစိတ္ဓါတ္ကို စကၤာပူအစိုးရက မႀကိဳက္တာလဲ။ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ငယ္စဥ္ကတည္းက သူတို႕ဓေလ့စရိုက္ ၊ သူတို႕ ယဥ္ေက်းမွဳေတြ သင္ေပးၿပီး သူတို႕လူမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတဲ့ သူတို႕မူနဲ႕ လံုး၀ ဆန္႕က်င္ေနလို႕ပါပဲ။

ဦးသိန္းစိန္တက္လာၿပီး တံခါးေတြ ပြင့္လာတဲ့ေနာက္ စကၤာပူအစုိးရက ျမန္မာေတြကုိ ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္သြားမယ့္ေကာင္ေတြလဲလုိ႔သာ ၾကည့္ေနပါလိမ့္မယ္။ မွန္လည္း မွန္ပါတယ္။ ျမန္မာအမ်ားစုက အိမ္လြမ္းတတ္ၾကတယ္။ တ႐ုတ္ေတြဆုိရင္ ေရာက္တဲ့ေနရာ သူတုိ႔အိမ္ပဲ။ ျမန္မာျပည္ဖြား တ႐ုတ္ေတြအတြက္ ျမန္မာျပည္သာ သူတုိ႔ႏုိင္ငံပါ။ မေလးရွား၊ အင္ဒုိနီးရွားတုိ႔က တ႐ုတ္ေတြလည္း ဒီအတုိင္းပါပဲ။ ျမန္မာ၊ ဂ်ပန္၊ ကုိးရီးယားေတြက ဘယ္ေရာက္ေရာက္ သူတုိ႔ ဇာတိမေပ်ာက္ၾကပါဘူး။

အခုဆုိရင္ ႏုိင္ငံျခားမွာ အေျခခ်ဖုိ႔ဆုိတာထက္ ႏုိင္ငံျခားမွာ အေျခက်ၿပီးသားေတြေတာင္ ျပန္မယ္ တကဲကဲ (တကယ္ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ မသိပါ) ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာေတြအေပၚ စကၤာပူက ပုိၿပီး သံသယရွိေနပါလိမ့္မယ္။

နံပါတ္ေလးကေတာ့ သူတို႔အေၾကာက္ဆုံးပါပဲ။

ေဘာလုံးစကားနဲ႔ ေျပာရရင္ ပရီးမီးယားလိဂ္က ကလပ္ေတြဟာ သူတုိ႔ေဘာလုံးသမားေကာင္း တစ္ေယာက္ကုိ တျခားပရီးမီးယားလိဂ္ကလပ္ကုိ မေရာင္းခ်င္ၾကသလုိပါပဲ။ ကုိယ့္ကုိအနီးကပ္ ဒုကၡေပးေတာ့မွာ မဟုတ္လား။ မန္ယူေရာက္သြားတဲ့ ဗန္ပါစီကုိ အာစင္နယ္ ေၾကာက္ရသလုိ၊ မန္စီးတီးေရာက္သြားတဲ့ တက္ဗက္ကုိ မန္ယူေၾကာက္ရသလုိပါပဲ။

NUS လုိ၊ NTU လုိ တကၠသိုလ္ေတြကေန သုေတသနေတြလုပ္၊ ေဒါက္တာဘြဲ႕ေတြယူ၊ ဘြဲ႔လည္းရေရာ ဒီေက်ာင္းသားက ခဏသာ သူတုိ႔အတြက္လုပ္ေပးၿပီး သူ႔ႏုိင္ငံကုိ ျပန္သြားရင္ စကၤာပူေတာ့ နာၿပီေပါ႔။ အဲဒီေက်ာင္းသား အေနာက္ကုိ ထြက္သြားတာေတာင္ စကၤာပူက ဒီေလာက္ မေၾကာက္ဘူး။ ဒီေက်ာင္းသားက အေရွ႕ေတာင္အာရွႏုိင္ငံေတြကုိ ျပန္သြားၿပီး သူ႔ကုိယ္သိ၊ ကုိယ့္သူသိ ျပန္ေဆာ္မွာကုိ သူတုိ႔ေၾကာက္တာပါ။

ဒီေတာ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြ ညည္းညဴတတ္တဲ့ “စကၤာပူက ျမန္မာေတြကုိ ဦးစားမေပးဘူး” ဆုိတာ မွန္သလုိ စကၤာပူရဲ႕ သူ႔ႏုိင္ငံကုိ ကာကြယ္တဲ့ေပၚလစီလည္း မွန္တာပါပဲ။

ဒါေတြက စကၤာပူရဲ႕မူေတြပါ။ ဒါေတြၿပီးရင္ ျမန္မာေတြဘက္ကုိလည္း ျပန္ၾကည့္ၾကပါဦးစုိ႔။ အဓိက ႏွစ္ခ်က္ပဲ ဆြဲထုတ္လုိက္ပါတယ္။ ျဖည့္လုိက ျဖည့္ပါ။

၁။ ျမန္မာေတြဟာ အဂၤလိပ္စာ ညံ့တယ္။ ဒီေတာ့ ေရွ႕ေရာက္မလာတတ္ဘူး။
၂။ စကၤာပူမွာ ရတဲ့ေငြနဲ႔ ျမန္မာျပည္က ေစ်းကြက္ကုိလုိက္ဖုိ႔ ခက္တတ္တယ္။

သခင္မ်ဳိးေဟ႔ေတြ ဘာေတြ မေအာ္ဘဲ အဂၤလိပ္စာ (အထူးသျဖင့္ အဂၤလိပ္စကားေျပာ) ညံ့တာကုိ လက္ခံထားၾကရေအာင္။ အေနာက္တကၠသုိလ္ႀကီးေတြမွာ ေက်ာင္းၿပီးပါတယ္ဆုိတဲ့ သူေတြေတာင္ အေရးနဲ႔ အဖတ္မွာေတာ္ၿပီး အေျပာပုိင္းမွာ ညံ့ေနတတ္ပါတယ္။ မေခ်ာဘူး။ ငယ္စဥ္ကတည္းက အဂၤလိပ္စကားေျပာႏုိင္ငံထဲ ေရာက္သြားသူေတြသာ အဂၤလိပ္စကား ေခ်ာပါတယ္။

ဒါကလည္း ဘာကုိ အျပစ္တင္ရမွန္း မသိပါဘူး။ ဒီျပင္ႏုိင္ငံေတြ အသာထား၊ နီေပါလုိ ႏုိင္ငံက ေက်ာင္းသားေတြေတာင္မွ အထက္တန္းအဆင့္ထိ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရင္ အဂၤလိပ္စကားက ေခ်ာေနပါတယ္။ ထားပါေတာ့။

အဂၤလိပ္စကားေျပာက ဒီေလာက္ အေရးပါလုိ႔လား။

သိပ္အေရးပါပါတယ္။ ကုမၸဏီေတြမွာ Contribution နဲ႔ Performance အေလးထားပါတယ္။ ကြန္ထရီျဗဴးရွင္းလည္းရွိ၊ ပါေဖာင္းမင့္လည္းရွိဆုိရင္ ေရွ႕ေရာက္ဖုိ႔ ပုိၿပီး အားေကာင္းပါတယ္။ အဂၤလိပ္စာ အားနည္းေတာ့ ပါေဖာင္းမင့္ရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ကြန္ျမဴနီေကးရွင္းမွာ ညံ့သြားေတာ့တယ္။ ျမန္မာေတြဟာ ႐ုိးသားတယ္၊ ႀကိဳးစားတယ္၊ သည္းခံတယ္၊ ေစာဒက သိပ္မတက္တတ္ဘူး (ႏုိင္ငံျခားသားအေပၚမွာ)။ ဒီေတာ့ ကြန္ထရီျဗဴးရွင္းမွာ နာမည္ရတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဂၤလိပ္စကားက မေခ်ာေတာ့ အေရးတႀကီးပြဲေတြမွာ မ၀င္ရေတာ့ဘူး။ အေရးႀကီးတဲ့ လူေတြနဲ႔ ဆက္ဆံခြင့္ သိပ္မရေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ လခစားပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ ( ႏွစ္ဖက္စလုံးေတာ္တဲ့ ျမန္မာေတြ မရွိလု႔ိ မဆုိလုိပါ။ ရွိပါတယ္။ နည္းပါတယ္။) စီးပြားေရး သေဘာတရားေတြ လက္ေတြ႔ေလ႔လာရဖုိ႔ စီးပြားေရးပညာရွင္ေတြနဲ႔ နဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔ စကားေျပာခြင့္ေတြ သိပ္ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

ဒီေတာ့ အေတြ႔အႀကဳံရရင္ ေတာ္ၿပီဆုိ႐ုံတင္ မဟုတ္ဘဲ ကုိယ္တုိင္ ေဘာ့(စ္)လုပ္ခ်င္သူေတြ ဒီကုိ လုံး၀ မလာသင့္ပါဘူး။ Small fish in a big pond ထက္ Big fish in a small pond က တစ္ခါတခါ အလုပ္ပုိျဖစ္တတ္ပါတယ္။

နံပါတ္ႏွစ္က အနာဂတ္နဲ႔ ပုိဆုိင္ပါတယ္။

စကၤာပူမွာ ေဒၚလာရေပမယ့္ ျမန္မာ႔ေစ်းကြက္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မထားႏုိ္င္ရင္ ေဒၚလာနဲ႔ ျမန္မာ့ေစ်းကြက္ကုိ လုိက္လုိ႔မရႏုိင္ဘူး။ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ က်ေနာ္သိတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေျပာျပပါ့မယ္။ ကေလးသုံးေယာက္နဲ႔အတူ စကၤာပူကုိ ေရာက္လာၾကတယ္။ ဆရာက ထိပ္သီးႏုိင္ငံျခားဘြဲ႕တစ္ခု ရထားတယ္။ ကေလးေတြကုိ ေက်ာင္းထား၊ ဇနီးက အိမ္ရွင္မဆုိေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ရိွတဲ့အိမ္၀င္းေတြပါ ေရာင္းခ်ၿပီး ကေလးေတြရဲ႕ ေက်ာင္းစရိတ္ ထုတ္ခဲ့ၾကတယ္။ သူက ေျပာတယ္။ စကၤာပူမွာ အိမ္၀ယ္ႏုိင္တယ္။ ရန္ကုန္မွာ အိမ္၀ယ္ဖုိ႔ ပုိက္ဆံ မေလာက္ဘူးတဲ့။

က်ေနာ့္ ေကာက္ခ်က္က ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေစ်းကြက္နဲ႔ လုံး၀အဆက္ျပတ္ခဲ့တယ္။ ဒီေတာ့ ေဒၚလာနဲ႔ လုိက္တာေတာင္မွ သိပ္မမီဘူး။

ေနာက္က်ေနာ္သိတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံရွိတယ္။ သူတုိ႔က ဒီမွာ အလုပ္လုပ္ေပမယ့္ ျမန္မာ့ေစ်းကြက္နဲ႔ အဆက္မျပတ္ဘူး။ ဒီမွာရွိတဲ့ အိမ္ကုိေရာင္းၿပီး ရန္ကုန္မွာ အိမ္၀ယ္ထားလုိက္တယ္။ သိန္းေထာင့္ရွစ္ရာေလာက္ တန္တဲ့အိမ္က ဒီႏွစ္က်ေနာ္ျပန္လုိ႔ သူတုိ႔နဲ႔ေတြ႔ေတာ့ သိန္းငါးေထာင္ ေပးၿပီး လာ၀ယ္တယ္တဲ့။ ကဲ … လစာရတဲ့ေဒၚလာနဲ႔ အဲဒီေစ်းကြက္ကုိ ဘယ္လုိလုိက္မလဲ။ တစ္လ ငါးေထာင္၀င္တယ္ထား၊ တစ္ႏွစ္ေျခာက္ေသာင္းပဲ ရွိေသးတယ္။

ဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေကာက္ခ်က္တစ္ခု ဆြဲႏုိင္ၿပီ။

သူ႔လစာယူ၊ သူခုိင္းတာလုပ္၊ စကၤာပူကုိ လာသင့္တယ္။

အိပ္မက္ႀကီးတဲ့သူေတြ ဒီကုိ မလာသင့္ဘူး။ အိပ္မက္ေတာ့ ရွိတယ္၊ အရင္းအႏွီးက မရိွေတာ့ ဘယ္လုိ လုပ္မလဲဆုိတဲ့ ပုဂၢလိကေမးခြန္းလည္း ရိွပါတယ္။ စကၤာပူမွာ သုံးေလးႏွစ္အလုပ္လုပ္ၿပီး အရင္းႏွီးရဖုိ႔ ေငြစုမယ္ဆုိရင္လည္း ကုိယ္စုထားတဲ့ေငြက လာမယ့္သုံးေလးႏွစ္ ျမန္မာ့ေစ်းကြက္ထဲမွာ မလုံမေလာက္ ရွိေနဦးမွာပါပဲ။

ျမန္မာျပည္မွာ အခြင့္အလမ္း နည္းနည္းရွိတယ္ဆုိဦး၊ အဲဒါကုိ လုိက္တာက ေရရွည္မွာ ပုိၿပီး အဆင္ေျပႏုိ္င္ပါလိမ့္မယ္။

ေဘာလုံးစကားနဲ႔ ေျပာရရင္ အိမ္ကြင္းက ပရိသတ္ရွိတယ္။ ဒုိင္က မသိမသာဆုိ (၅၀/၅၀ဆုိရင္) ကုိယ္အသာစီးရတယ္။ စကၤာပူမွာ ၅၀/၅၀ ဆုိရင္ ကုိယ္႐ႈံးၿပီးသားပဲ။

ေနာက္ဆုံးေျပာခ်င္တာကေတာ့ တ႐ုတ္၊ အိႏိၵယတုိ႔ဆီက ထိပ္တန္းပညာရွင္ေတြ စကၤာပူကုိ မလာၾကဘူး။ အဲဒီထိပ္တန္းေတြကုိ မယွဥ္ႏုိင္တဲ့ ဒုတိယတန္းစားေတြ ဒီကုိ လာၾကတယ္။

အေျဖက … က်ေနာ့္ သေဘာအရကေတာ့ ဟင္းလင္းပြင့္ပါပဲ။ ဆရာႀကီးဂုိက္ဖမ္းတာ မဟုတ္ပါ။ ညီငယ္ ညီမငယ္ေတြအတြက္ ႀကံဳရဖတ္ရသမွ် ျဖန္႔ေ၀တာပါ။ ဒါကို သေဘာေပါက္ေပးရင္ ေက်းေက်းေပါ႔။

အေမရိကန္လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ေရးသားသည့္ ရိုဟင္ဂ်ာအေၾကာင္း ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားႏွင့္ ေနာက္ေၾကာင္းရာဇ၀င္ အပိုင္း(၂)

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုမွ မွားယြင္းစြာ ျပႆနာကို မီးေမႊးခဲ့မိပံု

၁၉၅၀,၁၉၆၀,၁၉၇၀ခုႏွစ္မ်ားမွာ ျမန္မာျပည္ဟာႏိုင္ငံေရး႐ႈပ္ေထြးမႈေတြ၊ အခ်င္းခ်င္း အခ်င္းမ်ားတိုက္ခိုက္မႈေတြ၊ ကြန္ျမဴနစ္သူပုန္ထမႈေတြ ၊ေရာင္စံုသူပုန္ေတြနဲ႔႐ႈပ္ယွက္ခတ္ၿပီး ရွင္းမရေလာက္ေအာင္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလုပ္ႀကံခံခဲ့ရတဲ့၁၉၄၇ခုေနာက္ပိုင္းမွာဗိုလ္ေန၀င္းကအသာစီးရေနရာယူလာခဲ့တယ္)ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံဟာ လံုး၀ ၿပိဳလဲသြားမယ့့္ အႏၱရာယ္ကေန ထိန္းခ်ဳပ္မႈရလာခဲ့စျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ဦးႏုအတြက္ေတာ့ႀကိဳးတန္းေပၚေလွ်ာက္ရသလို အသည္းအသန္အေျခအေန ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဦးႏုကို လႊတ္ေတာ္မွာ အယံုအၾကည္မရွိအဆိုကို တင္သြင္းၿပီးသူ႕အာဏာကို ခြာခ်ဖို႔ ထုတ္ျပန္စာထြက္ခဲ့တယ္။
သူဆက္လက္ရွင္သန္ ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔ သူရႏိုင္သမွ် အကူအညီေတြလိုေနၿပီေလ။ ဦးႏုဟာ ပါလီမန္မွာ ရခိုင္လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြကိုအားကိုးလို႔ မရခဲ့ဘူး၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ရခိုင္လူမ်ိဳးေတြက ဦးႏုကို မေထာက္ခံဘဲ ဆန္႔က်င္ၾကလို႔ပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက လႊတ္ေတာ္မွာမူဆလင္တခ်ိဳ႕ရွိတယ္။ ဦးႏုဟာ သူ႕ကို ယံုၾကည္ၿပီး ေထာက္ခံမဲရဖို႔ အဲဒီမူဆလင္ေတြ အတြက္ ဘာမဆို သူလုပ္ႏိုင္သမွ်အကူအညီေပးခ်င္ေနတယ္။

၁၉၅၈ ခုႏွစ္၊ ေရြးေကာက္ပဲြမွာေတာ့ ဦးႏုရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေကာင္းကြက္ၾကည့္တတ္တဲ့ အစိုးရဟာေထာက္ခံမဲပြတ္ခါသီခါနဲ႔ အႏိုင္ရရွင္သန္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ သူႏိုင္ခဲ့သလဲဆိုေတာ့ သူက မူဆလင္ေတြ၊ မြန္လူမ်ိဳးေတြနဲ႔ တျခားမဲအခ်ိဳ႕ကို ရလိုက္လို႔ပါပဲ။သူ ဒီမဲေတြရဖို ႔ မြန္တို႔က ို ျမန္မာျပည္ရ ဲ႕ အေရွ႕ပိုင္းမွာ မြန္ျပည္နယ္ေတ ြ ဖန္တီးေပးမယ္၊ ျမန္မာျပည္ရဲ႕အေနာက္ပို္င္းမွာေတာ့မူဆလင္ျပည္နယ္ ေတြတည္ေထာင္ေစမယ္၊ ၿပီးေတာ ့ ျမန္မာျပည္မွာ ဘဂၤါလီမူဆလင္မ်ားကို ႏိုင္ငံသားျပဳခြင့္ျပဳမယ္လ ို႔ ကတိေပးလို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ (အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ႐ုိဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ အသံုးအႏံႈးကို လူလည္း မသိ၊ အသံုးလဲ မျပဳခဲ့ၾကပါ)၁၉၈၅ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ(၃၁)ရက္ေန႔မွာ ဦးႏုက မူဂ်ာဟစ္သူပုန္အားလံုးကို လက္နက္ခ်ၾကပါလွ်င္ အခြင့္အေရးေပး မည္လို႔ ကမ္းလွမ္းမႈလုပ္ခဲ့တယ္။ တခ်ိဳ႕မူဂ်ာဟစ္ေတြက လက္နက္ခ်ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ႏိုင္ငံသားျပဳမႈကို ေတာင္းဆိုၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အျခားအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ လ်င္ျမန္စြာဘဲ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္။

၁၉၅၈ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလမွာေတာ့ ဗမာတပ္မေတာ္က အဆင့္ျမင့္စစ္အရာရွိေတြက ဦးႏုရဲ႕ေနအိမ္ကိုသြားၿပီး စစ္တပ္နဲ႔ဆန္႔က်င္မွာလား သို႔မဟုတ္ အာဏာစြန္႔လႊတ္ၿပီး စစ္တပ္ကို အာဏာလႊဲအပ္မလားဆိုတဲ့ ရာဇသံ သတိေပးခဲ့တယ္။ (ဦးႏုမွာ စစ္တပ္ကိုဆန္႔က်င္ရင္ အက်ဥ္းက်ခံရ (သို႔) အသတ္ခံရမွာျဖစ္တယ္)။ တကယ္ေတာ့ စစ္အရာရွိမ်ားဟာ ေလဆိပ္နဲ႔ ၿမိဳ႕နယ္ေတြနဲ႔ ၁၀မိုင္ေ၀းတဲ့ေနရာေတြမွာ အဆင္သင့္ တပ္စဲြထားၿပီးၿပီျဖစ္ပါတယ္။ဦးႏုမွာ ေရြးခ်ယ္စရာ မရိွေလၿပီ။ သူ႕မွာ အာဏာလည္း မရိွေတာ့ၿပီမ ို႔ သူ႕ရဲ႕ျပည္နယ္ျပဳေပးေရး၊ ႏိုင္ငံသားျပဳေပးေရး ေတြလည္း ကင္းေ၀းေပ်ာက္ကြယ္ၿပီေပါ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းဦးေဆာင္တဲ့ စစ္တပ္ အိမ္ေစာင့္အစိုးရက အာဏာသိမ္းယူခဲ့ ၿပီး (၂)ႏွစ္အတြင္း ေရြးေကာက္ပဲြေတြက်င္းပေပးမယ္လို႔ ကတိေပးခဲ့တယ္။

၁၉၆၀ ခုႏွစ္မွာ ကတိေပးထားတဲ့အတိုင္း ေရြးေကာက္ပဲြေတြ က်င္းပေပးခဲ့တယ္။အဲဒီေရြးေကာက္ပဲြေတြမွာလည္း တကယ္ေတာ့ ဦးႏုကိုအာဏာျပန္ေပးဖ ို႔ ဆႏၵမ ဲ ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဦးႏုက သူ႕ကို အျမန္မဲေပးခဲ့သူေတြက ို ေက်းဇူးတင္ခဲ့ရၿပီေလ။ ဦးႏုက မဖံြ႕ၿဖိဳးေသးတဲ့ျမန္မာ့ေရဒီယ ို (Voice of Burma) ကေန ပုံမွန္အစီအစဥ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ဘဂၤလီဘာသာစကားနဲ႔ အသံလြင့္မႈက ို အတင္းလုပ္ေစၿပီး သူ႕ကိုအကူအညီေပးခဲ့တဲ့ မူဆလင္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို တစ္စိတ္တစ္ေဒသေၾကနပ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ပါ တယ္။
ဘဂၤါလီေတြဟာပို၍ပို၍လိုခ်င္လာၾကတယ္။ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာရွိတဲ့ ဘဂၤါလီမူဆလင္ေတြက ျမန္မာလူမ်ိဳး မွတ္ပံုတင္ကဒ္ရရွိလိုေၾကာင္းေတာင္းဆိုၾကတယ္။ မူဆလင္ဘာသာ၀င္သူေတြကသာ ထိန္းခ်ဳပ္ရမဲ့ အထူးနယ္ျခား နယ္ေျမ ေမာင္းေတာၿမိဳ႕ကို ဦးႏုကထူေထာင္တာပဲျဖစ္တယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ၾကက္ၿခံကို ေျမေခြးအေစာင့္ခ်ခိုင္းသလို၊ ယခုလို နယ္ျခားေဒသကို မူလဆင္မ်ားက ထိန္းခ်ဳပ္လာႏိုင္ေစဖို႔ေပါ့။
ယခုအခါမွာ ဘဂၤါလီမူဆလင္ေခါင္းေဆာင္ေတြက သူတို႔ရဲ႕ ဘဂၤါလီလူမ်ိဳးေတြကို ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့ ကခ်င္၊ မြန္၊ ပအို႔၊ ခ်င္း၊ ပေလာင္စတဲ့ဇာတိေျမမွာ ေမြးတဲ့ဌာေနခံ  တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးႏြယ္စုေတြလို႔ သတ္မွတ္ၿပီးအသိအမွတ္ျပဳခံရ ေစဖ ို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ ဒါမွသာႏိုင္ငံသားျဖစ္ျခင္း၊ ျပဳျခင္းအတြက္ တရား၀င္မယ္ေလ။
ယေန႔ေခတ္မွာ ဘဂၤါလီ မူဆလင္ (သို႔) စစ္တေကာင္းမူဆလင္အသံုးအႏံႈးေတြကို သံုးရမယ့္အစား ေယဘုယ်အေနမ်ိဳးနဲ႔ “ရခိုင္မူဆလင္မ်ား”လို႔ေခၚေ၀ၚသံုးစဲြလာခဲ့ၿပီး၊ လူေတြနားလည္မႈလဲြေအာင္ဆြယ္ယူၿပီး ကမၻာႀကီးတစ္ခုလံုးက သူတို႔ကိုရခိုင္မွတ္တမ္း၀င္အသိမွတ္ျပဳတစ္ရပ္အျဖစ္ ယံုလာေစဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကတယ္။
ဒီမွာ ထင္ရွားေနတဲ့ ျပႆနာ ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ တျခားတျခားေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စုျဖစ္ျခင္းေတြမွာ နက္႐ိႈင္းတဲ့ ဇစ္ျမစ္ေတြနဲ႔သူတို႔ရဲ႕ ဇာတိေျမရဲ႕ သမိုင္း ေၾကာင္းရွည္ဆိုတာရွိစၿမဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရခိုင္မူဆလင္လို႔ဆိုတာေတြ မရွိၾကပါဘူး။

သူတို႔တေတြဟာ တစ္ဖက္ ႏိုင္ငံကို ေျပာင္းေရႊ႕လာၾကတဲ့ လူလိႈင္းႀကီးေတြထဲက ေပါက္ပြားလာခဲ့ၾကၿပီး၊ သူတို႔လူမ်ိဳးေတြဟာေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ရွိတဲ့သူေတြကို တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္ၾကၿပီး ဌာေနခံဇာတိေျမက လူေတြဆီက ဥစၥာပစၥည္းေတြနဲ႔ ေျမယာေတြကိုလုယူခဲ့ၾကတယ္။ၿပီးေတာ့သူတို႔မွာ အစၥလာမ္ခ်ည္း သီးသန္႔ရွိတဲ့ ျပည္နယ္က သူတို႔ရဲ႕ မူဆလင္လူမ်ိဳးေတြအတြက္ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုစရာေတြရွိတယ္ဆိုေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္နယ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္လာႏိုင္ စရာအေၾကာင္း မရွိပါဘူး။
ျမန္မာႏိုင္ငံ ဇာတိေျမက တိုင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စုအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေရးအတြက္ သူတို႔ရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ဟာ ပယ္ခ်ခံခဲ့ရတယ္ေလ။ဤကမၻာေျမျပင္ေပၚမွာ ဇာတိခ်က္ေၾကြဌာေနခံ ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ တစ္စိတ္ တစ္ပိုင္းလည္း ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္သလို၊မၾကာေသးခင္ကမွ မ်ိဳးဆက္တစ္ဆက္ (သို႔) ႏွစ္ဆက္မွ် ေျပာင္းေရြ႕၀င္လာၾကတဲ့ သူတို႔တေတြဟာ ဤျမန္မာေျမမွာအေျခခ်ေနၾက႐ံုနဲ႔လည္း ျမန္မာ့တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးႏြယ္စု တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္တာကို လံုး၀ ရွင္းပါတယ္။
အဲဒီမွာ “ရခိုင္မူဆလင္”ဆိုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚအသံုးအႏႈန္းကိ ု အေကာက္ဥာဏ္ဆင္ တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔သံုးခဲ့ေပမယ့္လည္း မေအာင္ျမင္ခဲ့ေတာ့ အခု “႐ိုဟင္ဂ်ာ” အေခၚအေ၀ၚကို စတင္သံုးၾကျပန္ပါေတာ့တယ္။

ဦးႏုကအာဏာရရွိေရးအတြက္တစ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားခဲ့တာေရာ၊သူျပဳခဲ့တဲ့ ကတိက၀တ္ေတြေရာ၊ သူကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ မေအာင္ျမင္လာေတာ့မျဖည့္စြမ္းႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းက ဤအေျခအေနကို အေၾကာင္းျပလ်က္ စင္ေပၚကို စစ္တပ္ေအာင္ပဲြတင္ၿပီး အာဏာကိုသိမ္းယူခဲ့တယ္။ ဖဲြ႕စည္းပံုကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး၊ ျမန္မာေရဒီယိုအစီအစဥ္မွာ ဘဂၤါလီဘာသာနဲ႔ မြန္ဘာသာနဲ႔ ထုတ္လႊင့္ျခင္းကိုပါခ်က္ခ်င္းရပ္ဆိုင္းလိုက္ပါတယ္။ ဦးႏုကိုလည္း ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ခဲ့ပါတယ္။
ဒီ့ေနာက္ “႐ိုဟင္ဂ်ာ”ဆိုတဲ့ နာမည္လည္း (၁၀)ႏွစ္ေလာက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

“႐ိုဟင္ဂ်ာ”တို႔၏ လုပ္ႀကံတီထြင္မႈႏွင့္ သမိုင္းေၾကာင္း အေထာက္အထားကိုဥာဏ္ဆင္လွည့္ျဖားေရးသားမႈမ်ား

၁၉၅၀ ခုႏွစ္အတြင္းမွာေတာ့ “႐ိုဟင္ဂ်ာ”ဆိုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚဟာေပၚေပါက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအေခၚအေ၀ၚဟာ ေဒသတ၀ိုက္ကို စတင္ပ်ံ႕ႏွံ႔လာၿပီး တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဘဂၤါလီမူဆလင္ (သို႔) စစ္တေကာင္းမူဆလင္ဆိုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚ ေတြကို အစားထိုးတဲ့နာမည္တစ္ခုျဖစ္လာတယ္။ဒါေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့အခ်ိန္ေရာက္မွ အမ်ားသိတဲ့ နာမည္တစ္ခုျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။၁၉၆၀ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းက မူဂ်ာဟစ္သူပုန္ေတြကို ႏွိမ္နင္းခဲ့တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ မူဆလင္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဟာမူဆလင္ေတြအတြက္ ဇာတ္လမ္းအသစ္တစ္ပုဒ္လိုလာၿပီဆိုတာကို သတိထားမိလာတာနဲ႔အမွ် ဘ၀အသစ္အျဖစ္ လက္ခံခဲ့ၿပီး အခုဆိုရင္သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ “႐ိုဟင္ဂ်ာ”လို႔ ေခၚေနၾကၿပီ။ဒီစာလံုးအေခၚအေ၀ၚသစ္က “သတင္းမီဒီယာ ႏွင့္ အေထာက္အထား”ေတြကို ေသခ်ာကိုင္တြယ္ဖို႔ ပိုမိုလြယ္ကူလာ တယ္။ဘဂၤါလီမူဆလင္နဲ႔ စစ္တေကာင္းမူဆလင္ဆိုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚေတြက သူတို႔ဟာ ျပည္ပကလာတယ္ ဆိုတာကို ေဖာ္ျပေနတယ္ေလ။ၿပီးေတာ့ သူတို႔ေတြ ဘဂၤါလီ သို႔မဟုတ္ စစ္တေကာင္းမွာ အေျခစိုက္လာခဲ့ၾကတယ္ ဆိုတာကိုေပါ့။“႐ိုဟင္ဂ်ာ”ဆိုတဲ့ နာမည္မွာ အျခားတူတဲ့ အဓိပၸါယ္မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီနာမည္က သူတို႔ရဲ့“သမိုင္းသစ္”ကိ ု ျဖန္႔ဖို႔ပိုၿပီးလြယ္ကူေစခဲ့တယ္။ အဲဒီ “သမိုင္းသစ္”မွာ သူတ ို႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ အမွန္တကယ္ပ ဲ ဒီနယ္ေျမေတြမွာ ေနထိုင္က်က္စားခဲ့တာအလြန္႔အလြန္ၾကာျမင့္ေနၿပီလို႔ဆိုပါတယ္။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ဘာေၾကာင့္ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြကို မုန္းရသလဲ၊ၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို ဘာေၾကာင့္ မကူညီတာလဲ

၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ အိႏၵိယႏိုင္ငံကို လြတ္လပ္ေရးေပးေတာ့ အိႏၵိယအေရွ႕ဘက္ျခမ္းနဲ႔ အိႏၵိယအေနာက္ဘက္ျခမ္းဆိုၿပီးမူဆလင္ေဒသႏွစ္ပိုင္းရွိေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီႏွစ္ပိုင္းဟာ ပူးေပါင္းထားတာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ပါကစၥတန္ရဲ႕ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံ တစ္ခုအျဖစ္ျပဳလုပ္ျခင္းခံခဲ့ရတယ္။ (အဲဒီမူဆလင္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံကိုေတာင္ ကိုယ္တိုင္ျပႆနာရွာခဲ့တယ္)ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူတို႔ၾကားက တင္းမာမႈေတ ြ ျပင္းထန္လာၿပီး ေသြးေခ်ာင္းစီးတဲ့ တိုက္ပဲြေတြျဖစ္ေပၚခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ အေရွ႕ပိုင္းဟာအင္အားႀကီးတဲ့ အေနာက္ပိုင္းက လြတ္လပ္ေရးရသည့္တိုင္ေအာင္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကတယ္။၁၉၇၁ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွာ အေရွ႕ဘက္အပိုင္းဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံသစ္ျဖစ္လာတယ္။ရခိုင္မွာေရာက္ေနတဲ့ မူဆလင္ေတြက တကယ္တမ္းၾကေတာ့ထူးျခားစြာေ၀းလံတဲ့အေနာက္ဘက္ပိုင္း (ပါကစၥတန္)ကိုအားေပးေထာက္ခံခဲ့ၿပီး နယ္ေျမနီးစပ္တဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကို နည္းနည္းေလးမွ အေထာက္အကူ မျပဳခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့သူတို႔ေတြဟာပိုၿပီးစိတ္ဓာတ္ျပင္းထန္တဲ့ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံရဲ႕အစၥလမ္ဘာသာကို ပိုၿပီး သေဘာက်ႏွစ္သက္လို႔လဲျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္လူမ်ိဳးေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေနေနတဲ့ ဘဂၤါလီ (သို႔)စစ္တေကာင္း မူဆလင္ေတြအေပၚ ေဒါသထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔တေတြကို သူတို႔ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ကေန စြန္႔လႊတ္ပစ္လိုက္ၿပီး သူတို႔ကို သစၥာေဖာက္ေတြအျဖစ္ သတ္မွတ္ဆက္ဆံၾကတယ္။ ယခုထက္တိုင္လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွက သူတို႔ကို ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ဘူး၊ေျဖလည္း မေျဖေပ်ာက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ နာက်ည္းေနၾကပါတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း သူတို႔ကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံက ျပန္၀င္လာဖို႔လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး။

ဘဂၤါလီ (သို႔) စစ္တေကာင္းမူဆလင္ေတြဟာလည္း ဒီလူေတြနဲ႔ လူမ်ိဳးခ်င္းအတူတူပါပဲ။ ဒီေနရာကပဲလာၿပီး ဘာသာစကားခ်င္းလည္းအတူတူပါပဲ။ မ်ိဳးႏြယ္စုခ်င္းလည္း မကြာျခားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္အဲဒီအခ်ိန္မွာ အကယ္၍ ခင္ဗ်ားရဲ႕ မိဘ (သို႔) ဘိုးဘြားေတြက ပါကစၥတန္ကိုေထာက္ခံတယ္ ဆိုရင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က လက္သင့္မခံပါဘူး။ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မၾကာေသးခင္က ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွႏိုင္ငံထဲ ကို ခိုး၀င္ၿပီး ေၾကာက္ခမန္းလိလ ိ ဒုကၡသည္စခန္းႀကီးေတ ြ ဖြင့္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံအစိုးရ က အဲဒီဒုကၡသည္ေတြကို အကူအညီေပးမယ့့္ ႏိုင္ငံျခားအေထာက္အကူေပးတဲ့အဖဲြ႕အစည္းေတြကို တားျမစ္ခဲ့ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ေရာက္ေနတဲ့ မူဆလင္ေတြဟာ သူတို႔အတြက္ မွတ္ပံုတင္လိုအပ္ေနခဲ့တာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ “ရိုဟင္ဂ်ာ”ဆိုတဲ့အမည္ကို တည္ထြင္ခဲ့ၾကရတာျဖစ္တယ္။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ပါကစၥတန္နဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံတို႔အေၾကာင္းတစ္ေစ့တစ္ေစာင္း

ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နဲ႔ ပါကစၥတန္ကို ဘာလို႔ မၾကည့္ခ်င္ မျမင္ခ်င္ၾကလဲဆိုေတာ့။ ဥပမာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တုန္းကဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမွာ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ ဦးေရ (၂၈)ရာခိုင္ႏႈန္းရွိခဲ့ရာကေန ယခုဆို (၉)ရာခိုင္ႏႈန္းပဲရွိေတာ့တယ္ေလ။အဲဒါ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ?။

ဟိႏၵဴေတြဟာ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ သတ္ျဖတ္ျခင္းခံခဲ့ၾကရတယ္။ ႏိုင္ငံထဲကေနထြက္ေျပးေအာင္လည္း ၿခိ္မ္းေျခာက္တာေတြ၊ဖိအားေပးတာေတြလုပ္ခဲ့ၾကလို႔ပါ။၁၉၄၈ ခုႏွစ္တုန္းက ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံမွာ ဟိႏၵဴ၊ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဆိခ္ဘာသာ၀င္ဦးေရ (၂၀)ရာခိုင္ႏႈန္းရွိခဲ့ရာမွ ယခုဆို (၁)ရာခိုင္ႏႈန္းသာရွိေတာ့တယ္ေလ။အိႏၵိယႏိုင္ငံက ၁၇၉၀ မိုင္ရွည္တဲ့ သံမဏိထည္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားၿပီး သံဆူးႀကိဳးေတြနဲ႔ ကာရံထားတဲ့ ခံတပ္သဖြယ္နယ္နိမိတ္စည္း႐ိုးႀကီးကို ရွည္လ်ားလွတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္နိမိတ္တေလွ်ာက္လံုးမွာ တားဆီးတည္ေဆာက္ထားခဲ့ တယ္။ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံထဲမွာ အလုပ္အကိုင္လာရွာတဲ့ ႏိုင္ငံေျပာင္းေရႊ႕လာမယ့္လူေတြ၊ ထိန္းမႏိုင္သိမ္းမႏိုင္ေလာက္တဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူလိႈင္းႀကီးေတြနဲ႔ တျခားမူဆလင္ေတ ြ ၀င္မလာႏို္င္ေအာင္ (သို႔) ကင္းေ၀းေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီလိုပဲ အိႏၵိယႏိုင္ငံဟာ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံနဲ႔ နယ္နိမိတ္ မိုင္ ၁၀၀၀ တေလွ်ာက္လံုးကိုလည္း မူဆလင္အၾကမ္းဖက္သမားေတြနဲ႔ ကင္းလႊတ္ေအာင္ အဓိကထားၿပီး အဲဒီစည္း႐ိုးႀကီး ေတြကို တည္ေဆာက္ထားပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ နယ္နိမိတ္မွာေတာ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံနဲ႔ နယ္ျခားစည္း႐ိုးရယ္လို႔ ဘာတစ္ခုမွ် မရွိပါဘူး။ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းရဲ႕ အာဏာရွင္ေခတ္အေတာအတြင္း ႐ိုဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ စကားလံုးဟာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းအာဏာသိမ္းခဲ့ခ်ိန္မွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ၿပီး ၁၉၇၂ ခုႏွစ္မွာျပန္ၿပီးေပၚလာခဲ့ပါေသးတယ္။ မူဆလင္ထုကဒီနယ္ေျမကို သူ႕သေဘာနဲ႔သူ အစၥလာမ္ျပည္နယ္အျဖစ္ ေတာင္းဆိုမႈကို ထပ္မံပယ္ခ်ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ တဖန္ျပန္ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပန္ေရာ။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္နဲ႔ မူဂ်ာဟစ္သူပုန္ေတြ အႀကီးအက်ယ္တိုက္ခိုက္ၾကစဥ္က နည္းနည္းျပန္ေပၚလာျပန္တယ္။ (ဒီပဲြမွာ“ေန၀င္းစတိုင္”ကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲ၊ ေသြးထြက္သံယိုအျပင္းအထန္ပဲြၾကမ္းတာမို႔၊ အေသအေပ်ာက္ကေတာ့ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ပါတယ္)။ ၁၉၉၁ခုႏွစ္မွာလည္း ဒုတိယအႀကိမ္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္နဲ႔ အျပင္းအထန္တိုက္ပဲြႀကီးျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း တစ္ခါျပန္ေပၚလာျပန္တယ္။
၁၉၉၈ ခုႏွစ္၊ ေမလ(၁၃)ရက္ေန႔မွာ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္က ဘဂၤါလီတပ္ (Bengali V-Force)က ဌာေနခံ ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ (၃၀၀၀၀)ေက်ာ္ကို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက ္ သတ္ျဖတ္ပြဲႏွစ္ပတ္လည ္ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ရိုုဟင္ဂ်ာလြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ (RLO)ကဘဂၤါလီမူဆလင္ (၅၀၀၀၀)ေက်ာ္က ေမာင္းေတာၿမိဳ႕ကို အလ်င္အျမန္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္တိုက္ခိုက္ၿပီး သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါတယ္။႐ိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ ပထမဦးဆံုး ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းႀကီး တစ္ခုလံုးကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး၊ ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြေနထိုင္တဲ့ရပ္ကြက္ေတြကို မီး႐ိႈ႕တယ္။ အဲဒီေနရာမွာေနထိုင္တဲ့ ရခိုင္လူမ်ိဳးမွန္သမွ် အကုန္လံုးကို သတ္ျဖတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့လူမ်ိဳးႏြယ္တံုးေအာင္ သုတ္သင္တဲ့ ဒီအစီအစဥ္ကို ဌာေနခံ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ အင္အားျဖည့္ထားတဲ့ ျမန္မာ့ရဲတပ္ဖဲြ႕က ရပ္တံ့ေအာင္တားဆီးကာကြယ္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီကတည္းက ျမန္မာ့တပ္မေတာ္တပ္မမ်ားကအၿမဲတမ္းတပ္စဲြၿပီး၊ ဘဂၤါလီမူဆလင္တို႔ရဲ႕ ေနာက္ထပ္လူမ်ိဳးတံုးေအာင္ သတ္ျဖတ္တိုက္ခိုက္မႈကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရတယ္။

႐ိုဟင္ဂ်ာေတြကႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာဒုကၡမ်ားစြာေပးလာခဲ့တာယခုေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့အခ်ိန္အထိတိုင္ေအာင္ပါပဲ။႐ိုဟင္ဂ်ာလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕(RLO) ရဲ့ဥကၠ႒ျဖစ္တဲ့ အာမက္ရွား (Ahmed Shah)ရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္တိပ္ေခြကို အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀တယ္။အဲဒီေဟာေျပာခ်က္ေတြထဲမွာ ေမာင္းေတာမွာရွိတဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ မူဆလင္မကိုးကြယ္တဲ့သူမွန္သမွ် အားလံုးကို ၿမိဳ႕ထဲကေနေမာင္းထုတ္ပစ္ရမယ္၊ ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္လူမ်ိဳးသုဥ္းေအာင္ သတ္ျဖတ္သုတ္သင္ရမယ္၊ အဲဒီေနရာမွာ မူဆလင္ ဘာသာ၀င္မဟုတ္သူမွန္သမွ် အားလံုးကို ရွင္းပစ္ရမယ္လို႔ တိုက္တြန္းညႊန္ၾကားခဲ့တယ္။

႐ိုဟင္ဂ်ာလြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ (RLO)ကလည္း ေသာင္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ လံႈ႕ေဆာ္စာရြက္မ်ားကို ျဖန္႔ခ်ိၾကတယ္။ အဲဒီထဲမွာရခိုင္မိန္းကေလးေခ်ာေခ်ာေလးမ်ားရဲ႕ဓာတ္ပံုေတြထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ရွိႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ဘဂၤါလီမူဆလင္ေယာက်္ားမ်ားသြားရည္က်ေလာက္ေအာင္ ညႊန္းၿပီး ျမန္မာျပည္ကိုအေရာက္လာၾကဖို႔ ႏိႈးေဆာ္ထားတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာအစာေရစာေပါမ်ားၿပီး ႐ိုဟင္ဂ်ာေယာက်္ားတစ္ေယာက္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ရခိုင္အမ်ိဳးသမီး(၄)ေယာက္ကို လက္ထပ္သင့္ေၾကာင္း၊ၿပီးေတာ့ ဒီမိန္းကေလးေတြကို အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေအာင္ေျပာင္း ပစ္ရမယ္လို႔ စည္း႐ံုးလံႈ႕ေဆာ္ထားတယ္။ၿပီးေတာ့ အဲဒီေဒသကို (မူဆလင္တို႔အတြက္သာျဖစ္တဲ့အစၥလာမ္ျပည္နယ္) ဟုထူေထာင္ေရးဆိုတဲ့ မဟာအစီအစဥ္ႀကီးကိုပါ၀င္ကူညီၾကဖို႔ သင့္ေၾကာင္း ေရးသားထားတယ္။

အပိုင္း(၃)ကို ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္


၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုမွ မွားယြင္းစြာ ျပႆနာကို မီးေမႊးခဲ့မိပံု

၁၉၅၀,၁၉၆၀,၁၉၇၀ခုႏွစ္မ်ားမွာ ျမန္မာျပည္ဟာႏိုင္ငံေရး႐ႈပ္ေထြးမႈေတြ၊ အခ်င္းခ်င္း အခ်င္းမ်ားတိုက္ခိုက္မႈေတြ၊ ကြန္ျမဴနစ္သူပုန္ထမႈေတြ ၊ေရာင္စံုသူပုန္ေတြနဲ႔႐ႈပ္ယွက္ခတ္ၿပီး ရွင္းမရေလာက္ေအာင္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလုပ္ႀကံခံခဲ့ရတဲ့၁၉၄၇ခုေနာက္ပိုင္းမွာဗိုလ္ေန၀င္းကအသာစီးရေနရာယူလာခဲ့တယ္)ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံဟာ လံုး၀ ၿပိဳလဲသြားမယ့့္ အႏၱရာယ္ကေန ထိန္းခ်ဳပ္မႈရလာခဲ့စျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ဦးႏုအတြက္ေတာ့ႀကိဳးတန္းေပၚေလွ်ာက္ရသလို အသည္းအသန္အေျခအေန ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဦးႏုကို လႊတ္ေတာ္မွာ အယံုအၾကည္မရွိအဆိုကို တင္သြင္းၿပီးသူ႕အာဏာကို ခြာခ်ဖို႔ ထုတ္ျပန္စာထြက္ခဲ့တယ္။
သူဆက္လက္ရွင္သန္ ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔ သူရႏိုင္သမွ် အကူအညီေတြလိုေနၿပီေလ။ ဦးႏုဟာ ပါလီမန္မွာ ရခိုင္လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြကိုအားကိုးလို႔ မရခဲ့ဘူး၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ရခိုင္လူမ်ိဳးေတြက ဦးႏုကို မေထာက္ခံဘဲ ဆန္႔က်င္ၾကလို႔ပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက လႊတ္ေတာ္မွာမူဆလင္တခ်ိဳ႕ရွိတယ္။ ဦးႏုဟာ သူ႕ကို ယံုၾကည္ၿပီး ေထာက္ခံမဲရဖို႔ အဲဒီမူဆလင္ေတြ အတြက္ ဘာမဆို သူလုပ္ႏိုင္သမွ်အကူအညီေပးခ်င္ေနတယ္။

၁၉၅၈ ခုႏွစ္၊ ေရြးေကာက္ပဲြမွာေတာ့ ဦးႏုရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေကာင္းကြက္ၾကည့္တတ္တဲ့ အစိုးရဟာေထာက္ခံမဲပြတ္ခါသီခါနဲ႔ အႏိုင္ရရွင္သန္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ သူႏိုင္ခဲ့သလဲဆိုေတာ့ သူက မူဆလင္ေတြ၊ မြန္လူမ်ိဳးေတြနဲ႔ တျခားမဲအခ်ိဳ႕ကို ရလိုက္လို႔ပါပဲ။သူ ဒီမဲေတြရဖို ႔ မြန္တို႔က ို ျမန္မာျပည္ရ ဲ႕ အေရွ႕ပိုင္းမွာ မြန္ျပည္နယ္ေတ ြ ဖန္တီးေပးမယ္၊ ျမန္မာျပည္ရဲ႕အေနာက္ပို္င္းမွာေတာ့မူဆလင္ျပည္နယ္ ေတြတည္ေထာင္ေစမယ္၊ ၿပီးေတာ ့ ျမန္မာျပည္မွာ ဘဂၤါလီမူဆလင္မ်ားကို ႏိုင္ငံသားျပဳခြင့္ျပဳမယ္လ ို႔ ကတိေပးလို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ (အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ႐ုိဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ အသံုးအႏံႈးကို လူလည္း မသိ၊ အသံုးလဲ မျပဳခဲ့ၾကပါ)၁၉၈၅ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ(၃၁)ရက္ေန႔မွာ ဦးႏုက မူဂ်ာဟစ္သူပုန္အားလံုးကို လက္နက္ခ်ၾကပါလွ်င္ အခြင့္အေရးေပး မည္လို႔ ကမ္းလွမ္းမႈလုပ္ခဲ့တယ္။ တခ်ိဳ႕မူဂ်ာဟစ္ေတြက လက္နက္ခ်ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ႏိုင္ငံသားျပဳမႈကို ေတာင္းဆိုၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အျခားအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ လ်င္ျမန္စြာဘဲ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္။

၁၉၅၈ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလမွာေတာ့ ဗမာတပ္မေတာ္က အဆင့္ျမင့္စစ္အရာရွိေတြက ဦးႏုရဲ႕ေနအိမ္ကိုသြားၿပီး စစ္တပ္နဲ႔ဆန္႔က်င္မွာလား သို႔မဟုတ္ အာဏာစြန္႔လႊတ္ၿပီး စစ္တပ္ကို အာဏာလႊဲအပ္မလားဆိုတဲ့ ရာဇသံ သတိေပးခဲ့တယ္။ (ဦးႏုမွာ စစ္တပ္ကိုဆန္႔က်င္ရင္ အက်ဥ္းက်ခံရ (သို႔) အသတ္ခံရမွာျဖစ္တယ္)။ တကယ္ေတာ့ စစ္အရာရွိမ်ားဟာ ေလဆိပ္နဲ႔ ၿမိဳ႕နယ္ေတြနဲ႔ ၁၀မိုင္ေ၀းတဲ့ေနရာေတြမွာ အဆင္သင့္ တပ္စဲြထားၿပီးၿပီျဖစ္ပါတယ္။ဦးႏုမွာ ေရြးခ်ယ္စရာ မရိွေလၿပီ။ သူ႕မွာ အာဏာလည္း မရိွေတာ့ၿပီမ ို႔ သူ႕ရဲ႕ျပည္နယ္ျပဳေပးေရး၊ ႏိုင္ငံသားျပဳေပးေရး ေတြလည္း ကင္းေ၀းေပ်ာက္ကြယ္ၿပီေပါ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းဦးေဆာင္တဲ့ စစ္တပ္ အိမ္ေစာင့္အစိုးရက အာဏာသိမ္းယူခဲ့ ၿပီး (၂)ႏွစ္အတြင္း ေရြးေကာက္ပဲြေတြက်င္းပေပးမယ္လို႔ ကတိေပးခဲ့တယ္။

၁၉၆၀ ခုႏွစ္မွာ ကတိေပးထားတဲ့အတိုင္း ေရြးေကာက္ပဲြေတြ က်င္းပေပးခဲ့တယ္။အဲဒီေရြးေကာက္ပဲြေတြမွာလည္း တကယ္ေတာ့ ဦးႏုကိုအာဏာျပန္ေပးဖ ို႔ ဆႏၵမ ဲ ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဦးႏုက သူ႕ကို အျမန္မဲေပးခဲ့သူေတြက ို ေက်းဇူးတင္ခဲ့ရၿပီေလ။ ဦးႏုက မဖံြ႕ၿဖိဳးေသးတဲ့ျမန္မာ့ေရဒီယ ို (Voice of Burma) ကေန ပုံမွန္အစီအစဥ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ဘဂၤလီဘာသာစကားနဲ႔ အသံလြင့္မႈက ို အတင္းလုပ္ေစၿပီး သူ႕ကိုအကူအညီေပးခဲ့တဲ့ မူဆလင္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို တစ္စိတ္တစ္ေဒသေၾကနပ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ပါ တယ္။
ဘဂၤါလီေတြဟာပို၍ပို၍လိုခ်င္လာၾကတယ္။ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာရွိတဲ့ ဘဂၤါလီမူဆလင္ေတြက ျမန္မာလူမ်ိဳး မွတ္ပံုတင္ကဒ္ရရွိလိုေၾကာင္းေတာင္းဆိုၾကတယ္။ မူဆလင္ဘာသာ၀င္သူေတြကသာ ထိန္းခ်ဳပ္ရမဲ့ အထူးနယ္ျခား နယ္ေျမ ေမာင္းေတာၿမိဳ႕ကို ဦးႏုကထူေထာင္တာပဲျဖစ္တယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ၾကက္ၿခံကို ေျမေခြးအေစာင့္ခ်ခိုင္းသလို၊ ယခုလို နယ္ျခားေဒသကို မူလဆင္မ်ားက ထိန္းခ်ဳပ္လာႏိုင္ေစဖို႔ေပါ့။
ယခုအခါမွာ ဘဂၤါလီမူဆလင္ေခါင္းေဆာင္ေတြက သူတို႔ရဲ႕ ဘဂၤါလီလူမ်ိဳးေတြကို ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့ ကခ်င္၊ မြန္၊ ပအို႔၊ ခ်င္း၊ ပေလာင္စတဲ့ဇာတိေျမမွာ ေမြးတဲ့ဌာေနခံ  တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးႏြယ္စုေတြလို႔ သတ္မွတ္ၿပီးအသိအမွတ္ျပဳခံရ ေစဖ ို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ ဒါမွသာႏိုင္ငံသားျဖစ္ျခင္း၊ ျပဳျခင္းအတြက္ တရား၀င္မယ္ေလ။
ယေန႔ေခတ္မွာ ဘဂၤါလီ မူဆလင္ (သို႔) စစ္တေကာင္းမူဆလင္အသံုးအႏံႈးေတြကို သံုးရမယ့္အစား ေယဘုယ်အေနမ်ိဳးနဲ႔ “ရခိုင္မူဆလင္မ်ား”လို႔ေခၚေ၀ၚသံုးစဲြလာခဲ့ၿပီး၊ လူေတြနားလည္မႈလဲြေအာင္ဆြယ္ယူၿပီး ကမၻာႀကီးတစ္ခုလံုးက သူတို႔ကိုရခိုင္မွတ္တမ္း၀င္အသိမွတ္ျပဳတစ္ရပ္အျဖစ္ ယံုလာေစဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကတယ္။
ဒီမွာ ထင္ရွားေနတဲ့ ျပႆနာ ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ တျခားတျခားေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စုျဖစ္ျခင္းေတြမွာ နက္႐ိႈင္းတဲ့ ဇစ္ျမစ္ေတြနဲ႔သူတို႔ရဲ႕ ဇာတိေျမရဲ႕ သမိုင္း ေၾကာင္းရွည္ဆိုတာရွိစၿမဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရခိုင္မူဆလင္လို႔ဆိုတာေတြ မရွိၾကပါဘူး။

သူတို႔တေတြဟာ တစ္ဖက္ ႏိုင္ငံကို ေျပာင္းေရႊ႕လာၾကတဲ့ လူလိႈင္းႀကီးေတြထဲက ေပါက္ပြားလာခဲ့ၾကၿပီး၊ သူတို႔လူမ်ိဳးေတြဟာေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ရွိတဲ့သူေတြကို တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္ၾကၿပီး ဌာေနခံဇာတိေျမက လူေတြဆီက ဥစၥာပစၥည္းေတြနဲ႔ ေျမယာေတြကိုလုယူခဲ့ၾကတယ္။ၿပီးေတာ့သူတို႔မွာ အစၥလာမ္ခ်ည္း သီးသန္႔ရွိတဲ့ ျပည္နယ္က သူတို႔ရဲ႕ မူဆလင္လူမ်ိဳးေတြအတြက္ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုစရာေတြရွိတယ္ဆိုေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္နယ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္လာႏိုင္ စရာအေၾကာင္း မရွိပါဘူး။
ျမန္မာႏိုင္ငံ ဇာတိေျမက တိုင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စုအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေရးအတြက္ သူတို႔ရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ဟာ ပယ္ခ်ခံခဲ့ရတယ္ေလ။ဤကမၻာေျမျပင္ေပၚမွာ ဇာတိခ်က္ေၾကြဌာေနခံ ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ တစ္စိတ္ တစ္ပိုင္းလည္း ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္သလို၊မၾကာေသးခင္ကမွ မ်ိဳးဆက္တစ္ဆက္ (သို႔) ႏွစ္ဆက္မွ် ေျပာင္းေရြ႕၀င္လာၾကတဲ့ သူတို႔တေတြဟာ ဤျမန္မာေျမမွာအေျခခ်ေနၾက႐ံုနဲ႔လည္း ျမန္မာ့တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးႏြယ္စု တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္တာကို လံုး၀ ရွင္းပါတယ္။
အဲဒီမွာ “ရခိုင္မူဆလင္”ဆိုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚအသံုးအႏႈန္းကိ ု အေကာက္ဥာဏ္ဆင္ တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔သံုးခဲ့ေပမယ့္လည္း မေအာင္ျမင္ခဲ့ေတာ့ အခု “႐ိုဟင္ဂ်ာ” အေခၚအေ၀ၚကို စတင္သံုးၾကျပန္ပါေတာ့တယ္။

ဦးႏုကအာဏာရရွိေရးအတြက္တစ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားခဲ့တာေရာ၊သူျပဳခဲ့တဲ့ ကတိက၀တ္ေတြေရာ၊ သူကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ မေအာင္ျမင္လာေတာ့မျဖည့္စြမ္းႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းက ဤအေျခအေနကို အေၾကာင္းျပလ်က္ စင္ေပၚကို စစ္တပ္ေအာင္ပဲြတင္ၿပီး အာဏာကိုသိမ္းယူခဲ့တယ္။ ဖဲြ႕စည္းပံုကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး၊ ျမန္မာေရဒီယိုအစီအစဥ္မွာ ဘဂၤါလီဘာသာနဲ႔ မြန္ဘာသာနဲ႔ ထုတ္လႊင့္ျခင္းကိုပါခ်က္ခ်င္းရပ္ဆိုင္းလိုက္ပါတယ္။ ဦးႏုကိုလည္း ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ခဲ့ပါတယ္။
ဒီ့ေနာက္ “႐ိုဟင္ဂ်ာ”ဆိုတဲ့ နာမည္လည္း (၁၀)ႏွစ္ေလာက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

“႐ိုဟင္ဂ်ာ”တို႔၏ လုပ္ႀကံတီထြင္မႈႏွင့္ သမိုင္းေၾကာင္း အေထာက္အထားကိုဥာဏ္ဆင္လွည့္ျဖားေရးသားမႈမ်ား

၁၉၅၀ ခုႏွစ္အတြင္းမွာေတာ့ “႐ိုဟင္ဂ်ာ”ဆိုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚဟာေပၚေပါက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအေခၚအေ၀ၚဟာ ေဒသတ၀ိုက္ကို စတင္ပ်ံ႕ႏွံ႔လာၿပီး တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဘဂၤါလီမူဆလင္ (သို႔) စစ္တေကာင္းမူဆလင္ဆိုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚ ေတြကို အစားထိုးတဲ့နာမည္တစ္ခုျဖစ္လာတယ္။ဒါေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့အခ်ိန္ေရာက္မွ အမ်ားသိတဲ့ နာမည္တစ္ခုျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။၁၉၆၀ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းက မူဂ်ာဟစ္သူပုန္ေတြကို ႏွိမ္နင္းခဲ့တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ မူဆလင္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဟာမူဆလင္ေတြအတြက္ ဇာတ္လမ္းအသစ္တစ္ပုဒ္လိုလာၿပီဆိုတာကို သတိထားမိလာတာနဲ႔အမွ် ဘ၀အသစ္အျဖစ္ လက္ခံခဲ့ၿပီး အခုဆိုရင္သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ “႐ိုဟင္ဂ်ာ”လို႔ ေခၚေနၾကၿပီ။ဒီစာလံုးအေခၚအေ၀ၚသစ္က “သတင္းမီဒီယာ ႏွင့္ အေထာက္အထား”ေတြကို ေသခ်ာကိုင္တြယ္ဖို႔ ပိုမိုလြယ္ကူလာ တယ္။ဘဂၤါလီမူဆလင္နဲ႔ စစ္တေကာင္းမူဆလင္ဆိုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚေတြက သူတို႔ဟာ ျပည္ပကလာတယ္ ဆိုတာကို ေဖာ္ျပေနတယ္ေလ။ၿပီးေတာ့ သူတို႔ေတြ ဘဂၤါလီ သို႔မဟုတ္ စစ္တေကာင္းမွာ အေျခစိုက္လာခဲ့ၾကတယ္ ဆိုတာကိုေပါ့။“႐ိုဟင္ဂ်ာ”ဆိုတဲ့ နာမည္မွာ အျခားတူတဲ့ အဓိပၸါယ္မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီနာမည္က သူတို႔ရဲ့“သမိုင္းသစ္”ကိ ု ျဖန္႔ဖို႔ပိုၿပီးလြယ္ကူေစခဲ့တယ္။ အဲဒီ “သမိုင္းသစ္”မွာ သူတ ို႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ အမွန္တကယ္ပ ဲ ဒီနယ္ေျမေတြမွာ ေနထိုင္က်က္စားခဲ့တာအလြန္႔အလြန္ၾကာျမင့္ေနၿပီလို႔ဆိုပါတယ္။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ဘာေၾကာင့္ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြကို မုန္းရသလဲ၊ၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို ဘာေၾကာင့္ မကူညီတာလဲ

၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ အိႏၵိယႏိုင္ငံကို လြတ္လပ္ေရးေပးေတာ့ အိႏၵိယအေရွ႕ဘက္ျခမ္းနဲ႔ အိႏၵိယအေနာက္ဘက္ျခမ္းဆိုၿပီးမူဆလင္ေဒသႏွစ္ပိုင္းရွိေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီႏွစ္ပိုင္းဟာ ပူးေပါင္းထားတာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ပါကစၥတန္ရဲ႕ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံ တစ္ခုအျဖစ္ျပဳလုပ္ျခင္းခံခဲ့ရတယ္။ (အဲဒီမူဆလင္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံကိုေတာင္ ကိုယ္တိုင္ျပႆနာရွာခဲ့တယ္)ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူတို႔ၾကားက တင္းမာမႈေတ ြ ျပင္းထန္လာၿပီး ေသြးေခ်ာင္းစီးတဲ့ တိုက္ပဲြေတြျဖစ္ေပၚခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ အေရွ႕ပိုင္းဟာအင္အားႀကီးတဲ့ အေနာက္ပိုင္းက လြတ္လပ္ေရးရသည့္တိုင္ေအာင္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကတယ္။၁၉၇၁ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွာ အေရွ႕ဘက္အပိုင္းဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံသစ္ျဖစ္လာတယ္။ရခိုင္မွာေရာက္ေနတဲ့ မူဆလင္ေတြက တကယ္တမ္းၾကေတာ့ထူးျခားစြာေ၀းလံတဲ့အေနာက္ဘက္ပိုင္း (ပါကစၥတန္)ကိုအားေပးေထာက္ခံခဲ့ၿပီး နယ္ေျမနီးစပ္တဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကို နည္းနည္းေလးမွ အေထာက္အကူ မျပဳခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့သူတို႔ေတြဟာပိုၿပီးစိတ္ဓာတ္ျပင္းထန္တဲ့ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံရဲ႕အစၥလမ္ဘာသာကို ပိုၿပီး သေဘာက်ႏွစ္သက္လို႔လဲျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္လူမ်ိဳးေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေနေနတဲ့ ဘဂၤါလီ (သို႔)စစ္တေကာင္း မူဆလင္ေတြအေပၚ ေဒါသထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔တေတြကို သူတို႔ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ကေန စြန္႔လႊတ္ပစ္လိုက္ၿပီး သူတို႔ကို သစၥာေဖာက္ေတြအျဖစ္ သတ္မွတ္ဆက္ဆံၾကတယ္။ ယခုထက္တိုင္လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွက သူတို႔ကို ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ဘူး၊ေျဖလည္း မေျဖေပ်ာက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ နာက်ည္းေနၾကပါတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း သူတို႔ကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံက ျပန္၀င္လာဖို႔လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး။

ဘဂၤါလီ (သို႔) စစ္တေကာင္းမူဆလင္ေတြဟာလည္း ဒီလူေတြနဲ႔ လူမ်ိဳးခ်င္းအတူတူပါပဲ။ ဒီေနရာကပဲလာၿပီး ဘာသာစကားခ်င္းလည္းအတူတူပါပဲ။ မ်ိဳးႏြယ္စုခ်င္းလည္း မကြာျခားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္အဲဒီအခ်ိန္မွာ အကယ္၍ ခင္ဗ်ားရဲ႕ မိဘ (သို႔) ဘိုးဘြားေတြက ပါကစၥတန္ကိုေထာက္ခံတယ္ ဆိုရင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က လက္သင့္မခံပါဘူး။ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မၾကာေသးခင္က ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွႏိုင္ငံထဲ ကို ခိုး၀င္ၿပီး ေၾကာက္ခမန္းလိလ ိ ဒုကၡသည္စခန္းႀကီးေတ ြ ဖြင့္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံအစိုးရ က အဲဒီဒုကၡသည္ေတြကို အကူအညီေပးမယ့့္ ႏိုင္ငံျခားအေထာက္အကူေပးတဲ့အဖဲြ႕အစည္းေတြကို တားျမစ္ခဲ့ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ေရာက္ေနတဲ့ မူဆလင္ေတြဟာ သူတို႔အတြက္ မွတ္ပံုတင္လိုအပ္ေနခဲ့တာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ “ရိုဟင္ဂ်ာ”ဆိုတဲ့အမည္ကို တည္ထြင္ခဲ့ၾကရတာျဖစ္တယ္။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ပါကစၥတန္နဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံတို႔အေၾကာင္းတစ္ေစ့တစ္ေစာင္း

ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နဲ႔ ပါကစၥတန္ကို ဘာလို႔ မၾကည့္ခ်င္ မျမင္ခ်င္ၾကလဲဆိုေတာ့။ ဥပမာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တုန္းကဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမွာ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ ဦးေရ (၂၈)ရာခိုင္ႏႈန္းရွိခဲ့ရာကေန ယခုဆို (၉)ရာခိုင္ႏႈန္းပဲရွိေတာ့တယ္ေလ။အဲဒါ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ?။

ဟိႏၵဴေတြဟာ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ သတ္ျဖတ္ျခင္းခံခဲ့ၾကရတယ္။ ႏိုင္ငံထဲကေနထြက္ေျပးေအာင္လည္း ၿခိ္မ္းေျခာက္တာေတြ၊ဖိအားေပးတာေတြလုပ္ခဲ့ၾကလို႔ပါ။၁၉၄၈ ခုႏွစ္တုန္းက ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံမွာ ဟိႏၵဴ၊ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဆိခ္ဘာသာ၀င္ဦးေရ (၂၀)ရာခိုင္ႏႈန္းရွိခဲ့ရာမွ ယခုဆို (၁)ရာခိုင္ႏႈန္းသာရွိေတာ့တယ္ေလ။အိႏၵိယႏိုင္ငံက ၁၇၉၀ မိုင္ရွည္တဲ့ သံမဏိထည္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားၿပီး သံဆူးႀကိဳးေတြနဲ႔ ကာရံထားတဲ့ ခံတပ္သဖြယ္နယ္နိမိတ္စည္း႐ိုးႀကီးကို ရွည္လ်ားလွတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္နိမိတ္တေလွ်ာက္လံုးမွာ တားဆီးတည္ေဆာက္ထားခဲ့ တယ္။ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံထဲမွာ အလုပ္အကိုင္လာရွာတဲ့ ႏိုင္ငံေျပာင္းေရႊ႕လာမယ့္လူေတြ၊ ထိန္းမႏိုင္သိမ္းမႏိုင္ေလာက္တဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူလိႈင္းႀကီးေတြနဲ႔ တျခားမူဆလင္ေတ ြ ၀င္မလာႏို္င္ေအာင္ (သို႔) ကင္းေ၀းေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီလိုပဲ အိႏၵိယႏိုင္ငံဟာ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံနဲ႔ နယ္နိမိတ္ မိုင္ ၁၀၀၀ တေလွ်ာက္လံုးကိုလည္း မူဆလင္အၾကမ္းဖက္သမားေတြနဲ႔ ကင္းလႊတ္ေအာင္ အဓိကထားၿပီး အဲဒီစည္း႐ိုးႀကီး ေတြကို တည္ေဆာက္ထားပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ နယ္နိမိတ္မွာေတာ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံနဲ႔ နယ္ျခားစည္း႐ိုးရယ္လို႔ ဘာတစ္ခုမွ် မရွိပါဘူး။ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းရဲ႕ အာဏာရွင္ေခတ္အေတာအတြင္း ႐ိုဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ စကားလံုးဟာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းအာဏာသိမ္းခဲ့ခ်ိန္မွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ၿပီး ၁၉၇၂ ခုႏွစ္မွာျပန္ၿပီးေပၚလာခဲ့ပါေသးတယ္။ မူဆလင္ထုကဒီနယ္ေျမကို သူ႕သေဘာနဲ႔သူ အစၥလာမ္ျပည္နယ္အျဖစ္ ေတာင္းဆိုမႈကို ထပ္မံပယ္ခ်ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ တဖန္ျပန္ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပန္ေရာ။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္နဲ႔ မူဂ်ာဟစ္သူပုန္ေတြ အႀကီးအက်ယ္တိုက္ခိုက္ၾကစဥ္က နည္းနည္းျပန္ေပၚလာျပန္တယ္။ (ဒီပဲြမွာ“ေန၀င္းစတိုင္”ကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲ၊ ေသြးထြက္သံယိုအျပင္းအထန္ပဲြၾကမ္းတာမို႔၊ အေသအေပ်ာက္ကေတာ့ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ပါတယ္)။ ၁၉၉၁ခုႏွစ္မွာလည္း ဒုတိယအႀကိမ္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္နဲ႔ အျပင္းအထန္တိုက္ပဲြႀကီးျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း တစ္ခါျပန္ေပၚလာျပန္တယ္။
၁၉၉၈ ခုႏွစ္၊ ေမလ(၁၃)ရက္ေန႔မွာ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္က ဘဂၤါလီတပ္ (Bengali V-Force)က ဌာေနခံ ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ (၃၀၀၀၀)ေက်ာ္ကို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက ္ သတ္ျဖတ္ပြဲႏွစ္ပတ္လည ္ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ရိုုဟင္ဂ်ာလြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ (RLO)ကဘဂၤါလီမူဆလင္ (၅၀၀၀၀)ေက်ာ္က ေမာင္းေတာၿမိဳ႕ကို အလ်င္အျမန္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္တိုက္ခိုက္ၿပီး သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါတယ္။႐ိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ ပထမဦးဆံုး ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းႀကီး တစ္ခုလံုးကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး၊ ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြေနထိုင္တဲ့ရပ္ကြက္ေတြကို မီး႐ိႈ႕တယ္။ အဲဒီေနရာမွာေနထိုင္တဲ့ ရခိုင္လူမ်ိဳးမွန္သမွ် အကုန္လံုးကို သတ္ျဖတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့လူမ်ိဳးႏြယ္တံုးေအာင္ သုတ္သင္တဲ့ ဒီအစီအစဥ္ကို ဌာေနခံ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ အင္အားျဖည့္ထားတဲ့ ျမန္မာ့ရဲတပ္ဖဲြ႕က ရပ္တံ့ေအာင္တားဆီးကာကြယ္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီကတည္းက ျမန္မာ့တပ္မေတာ္တပ္မမ်ားကအၿမဲတမ္းတပ္စဲြၿပီး၊ ဘဂၤါလီမူဆလင္တို႔ရဲ႕ ေနာက္ထပ္လူမ်ိဳးတံုးေအာင္ သတ္ျဖတ္တိုက္ခိုက္မႈကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရတယ္။

႐ိုဟင္ဂ်ာေတြကႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာဒုကၡမ်ားစြာေပးလာခဲ့တာယခုေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့အခ်ိန္အထိတိုင္ေအာင္ပါပဲ။႐ိုဟင္ဂ်ာလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕(RLO) ရဲ့ဥကၠ႒ျဖစ္တဲ့ အာမက္ရွား (Ahmed Shah)ရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္တိပ္ေခြကို အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀တယ္။အဲဒီေဟာေျပာခ်က္ေတြထဲမွာ ေမာင္းေတာမွာရွိတဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ မူဆလင္မကိုးကြယ္တဲ့သူမွန္သမွ် အားလံုးကို ၿမိဳ႕ထဲကေနေမာင္းထုတ္ပစ္ရမယ္၊ ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္လူမ်ိဳးသုဥ္းေအာင္ သတ္ျဖတ္သုတ္သင္ရမယ္၊ အဲဒီေနရာမွာ မူဆလင္ ဘာသာ၀င္မဟုတ္သူမွန္သမွ် အားလံုးကို ရွင္းပစ္ရမယ္လို႔ တိုက္တြန္းညႊန္ၾကားခဲ့တယ္။

႐ိုဟင္ဂ်ာလြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ (RLO)ကလည္း ေသာင္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ လံႈ႕ေဆာ္စာရြက္မ်ားကို ျဖန္႔ခ်ိၾကတယ္။ အဲဒီထဲမွာရခိုင္မိန္းကေလးေခ်ာေခ်ာေလးမ်ားရဲ႕ဓာတ္ပံုေတြထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ရွိႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ဘဂၤါလီမူဆလင္ေယာက်္ားမ်ားသြားရည္က်ေလာက္ေအာင္ ညႊန္းၿပီး ျမန္မာျပည္ကိုအေရာက္လာၾကဖို႔ ႏိႈးေဆာ္ထားတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာအစာေရစာေပါမ်ားၿပီး ႐ိုဟင္ဂ်ာေယာက်္ားတစ္ေယာက္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ရခိုင္အမ်ိဳးသမီး(၄)ေယာက္ကို လက္ထပ္သင့္ေၾကာင္း၊ၿပီးေတာ့ ဒီမိန္းကေလးေတြကို အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေအာင္ေျပာင္း ပစ္ရမယ္လို႔ စည္း႐ံုးလံႈ႕ေဆာ္ထားတယ္။ၿပီးေတာ့ အဲဒီေဒသကို (မူဆလင္တို႔အတြက္သာျဖစ္တဲ့အစၥလာမ္ျပည္နယ္) ဟုထူေထာင္ေရးဆိုတဲ့ မဟာအစီအစဥ္ႀကီးကိုပါ၀င္ကူညီၾကဖို႔ သင့္ေၾကာင္း ေရးသားထားတယ္။

အပိုင္း(၃)ကို ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္

ျငိမ္ေနရင္ တုိင္းျပည္ေပ်ာက္သြားမယ္

လူဦးေရ သန္း (၁၃၇၀) ရွိတဲ့တရုတ္၊ သန္း (၁၂၆၀) ရွိတဲ့ကုလားနဲ ့  (၁၆၂)သန္း ရွိတဲ့ ဘဂၤလီကုလား
သုံးႏုိင္ငံၾကားမွာ (၅၅) သန္းပဲရွိတဲ့ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ ျငိမ္ေနရင္တုိင္းျပည္ေပ်ာက္သြားမယ္။ လူ ့သမုိင္းမွာ
သူတုိ ့ဘုိးေဘးေတြ အသုံးမက်တဲ့အတြက္ ကေန ့လူဦးေရ သန္း (၃၀) ရွိတဲ့ (ကေနဒါႏုိင္ငံရဲ့လူဦးေရ
ရွိတဲ့) ကာဒ့္စ္ (Kurds) လူမ်ဳိးေတြ တူရကီ ဆီးရီးယား အီရန္နဲ ့အီရတ္အၾကားမွာတုိင္းျပည္ေပ်ာက္သြား
ခဲ့ျပီး ကမၻာပတ္ refugee လုပ္ျပီး ေတာင္းစားေနရျပီ။ နယ္ခ်ယ့္စံနစ္နဲ ့ကုိလုိနီပုိင္ရွင္ေတြဆြဲလုိက္တဲ့
ေျမပုံေၾကာင့္လုိ ့အျပစ္တင္ေနေပမဲ့ ကာဒ့္စ္ေတြညံ့ခဲ့လုိ ့ပဲ။ ကေန ့ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ျမန္မာေတြ ညံ့ရင္
ကြ်န္ေတာ္တုိ ့သားေျမးေတြ ကာ့ဒ္စ္ ေတြလုိဘ၀ေရာက္ဖုိ ့လြယ္လြယ္ေလးရယ္။ သည္အတုိင္းျငိမ္ေန
ရင္မေလးရွားလုိမေလးတ၀က္ တရုတ္တ၀က္ ျဖစ္သြားမယ္။ ပါလက္စတုိင္းေျခာက္သန္း ဘယ္ဘ၀
ေရာက္ေနလဲဆုိတာသခၤန္းစာယူရမယ္။(ဒါေတာင္မဟာသီလုိလူမ်ဳိးေကာင္းလုိ ့မဟာသီရဲ့မေလးဌာေန
တုိင္းရင္းသားဥပေဒေတြေကာင္းလုိ ့သည္ေန ့မေလးေတြကံေကာင္းခဲ့တာ အဲသည္လုိမွမဟုတ္ရင္
တရုတ္ၾကီးစုိးတဲ့တုိင္းျပည္ျဖစ္သြားမယ္။ သီရိလကၤာမွာ လၻက္ခူးဖုိ ့ေခၚခုိင္းခဲ့တဲ့တမီးလ္ေတြတုိင္းျပည္ ထေထာင္လုိ ့ ေနာက္ဆုံးဘယ္လုိလုပ္လုိက္ရသလဲဆုိတာျမင္ေအာင္ၾကည့္ၾကပါ)။

လူမ်ဳိးေရး အဘယ္မည္ေသာ ဘာသာေရး - ဘယ္ခြဲျခားေရးေပတံေတြနဲ ့မွတုိင္းစရာမရွိပါ။ကြ်န္ေတာ္
တင္ျပခ်င္တာက မိမိတုိင္းျပည္နဲ ့လူမ်ဳိးကုိ သည္ျပည္ေထာင္စုကုိကြ်န္ေတာ္တုိ ့လက္ထဲကုိကြ်န္ေတာ္တုိ ့
ဘုိးေဘးေတြ အသက္ေသြးေခြ်းရင္းျပီး အေမြေပးခဲ့တဲ့အတုိင္းကြ်န္ေတာ္တုိ ့ရဲ့သားစဥ္ေျမးဆက္ကုိ -
(status quo) ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ရထားတဲ့အတုိင္း လက္လႊဲေပးဖုိ ့သည္ထက္အမ်ဳိးအစားေကာင္းေအာင္
သန္ ့ရွင္းေအာင္ က်စ္လစ္ခုိင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္ျပီးအေမြေပးခဲ့ၾကဖုိ ့ကုိ .... တင္ျပျခင္းပါပဲ။
မၾကာေသးမွီနွစ္ေတြထဲမွာပဲ တရုတ္က ငါးႏုိင္ငံအျငင္းပြါးေနတဲ့ Spratly Islands ေတြကုိ အဓမၼတက္
သိမ္းယူခဲ့တယ္။ သည္ေန ့ကမၻာၾကီးဟာ ကြန္ျပဴတာနဲ ့ျဂဳိလ္တုဆက္သြယ္ေ၇းစံနစ္ေတြထဲမွာပဲ
ျပားေနျပီး - ႏုိင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒေတြ လူ၀င္မူၾကီးၾကပ္ေရးဥပေဒေတြဟာ ေဒါင္လုိက္ၾကီးျဖစ္ေနတယ္
ဆုိတာ ကမၻာအရပ္ရပ္မွာေရာက္ရွိေနၾကတဲ့ ျမန္မာ ငါးသန္းေက်ာ္ အသိဆုံးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

(ဒီမုိကေရစီလူ ့အခြင့္အေရး နဲ ့အမ်ဳိးသားေရး ကြဲျပားနားလည္ေအာင္ျကုိးစားၾက။ မိမိလူမ်ဳိးနဲ ့တုိင္းျပည္ မိမိျပည္ေတာင္စုကုိကာကြယ္ၾကပါ)။ အမ်ဳိးသားေရးနဲ ့ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒ Nationalism ဆုိတာ ဟာ
တုိးတက္ေနတဲ့ ဒီမုိကေရစီတုိင္းျပည္ေတြမွာ ပုိျပီးေတာ့ သန္စြမ္းခုိင္မာတယ္ဆုိတာ အားလုံးသတိျပဳၾက
ပါ။ ခင္ဗ်ားတုိ ့ကုိတင္ျပခ်င္တာက ဒီမုိကေရစီလူ ့အခြင့္အေ၇းဆုိတာ ကမၻာ့အခြင့္အေရးမဟုတ္ဘူး။
သေဘာေကာင္းျပီး ကုိယ့္တုိင္းျပည္ကုိ သာလယံဇရပ္ပ်က္လုိ  ၀င္ခ်င္တုိင္း၀င္ထြက္ခ်င္တုိင္းလုပ္ရ
ေလာက္ေအာင္ လာျပီး လူ၀ါး၀ရေလာက္တဲ့ အခ်င္းအရာမဟုတ္ဘူး ဆုိတာပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတုိ ့ကုိင္တဲ့
ျမန္မာ Passport ဟာ အဲသည္ တုိးတက္ပါတယ္ဆုိတဲ့ ဒီမုိကေရစီတုိင္းျပည္ေတြကုိ၀င္တဲ့အခါ ဘယ္လုိ
အတုိင္းအတာအထိမ်က္ႏွာငယ္ရသလဲ ႏုိင္ငံျခားထြက္တဲ့ျမန္မာေတြအားလုံးခံစားမိၾကဖူးမွာပဲ။ ကြ်န္
ေတာ္တုိ ့ဘယ္ကုိပဲသြားေနေန ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ဘုိးဘြားပုိင္အိမ္ကုိေတာ့ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ဆက္ျပီး
ထိမ္းသိမ္းထားၾကရမွာပဲ။ ခုေတာင္ ဖဲ့ျပီး ငွားစား ေ၇ာင္းစားလုိ ့ က်င္းေတြ ခ်ဳိင့္ေတြနဲ ့ ေတာ္ေတာ့္ကုိ
အပ်ဳိရည္ပ်က္ခဲ့ျပီ။ သည္ထက္ပုိျပီး ကုလားေတြ တ၇ုတ္ေတြ ဘဂၤလီေတြနဲ ့ေပးစားၾကမယ္ဆုိရင္
ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ဟာ အင္မတန္ညံ့ဖ်င္းတဲ့မ်ဳိးဆက္ တုိင္းျပည္ကုိဖ်က္တဲ့မ်ဳိးဆက္ျဖစ္ေတာ့မယ္။
(သည္ေနရာမွာ မ်ဳိးဆက္ဆုိတာ ကေန ့အသက္ရွင္ေန အသက္ရွိေနတဲ့ ၾကီးၾကီး ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္
အရုတ္အလတ္ အျမတ္ ရာထူးမေရြး ျမန္မာတုိင္းရင္းသားစစ္စစ္အားလုံးကုိဆုိလုိတာပဲ)။

မီဒီယာေခတ္ၾကီးမွာ ေပၚလာတဲ့အေၾကာင္းခ်င္းရာရဲ့ အေရးပါမူကုိလူေတြကလုိက္ၾကတာမ်ားတယ္။
နာဂစ္၊ ဂီရိ၊ ျမစ္ဆုံကိစၥ၊ အက်ဥ္းသားလြတ္ေျမာက္ေရးကိစၥ၊ ဖြဲ ့စည္းပုံကိစၥ၊ လွ်ပ္စစ္မီးကိစၥ အစရွိ
သည္ျဖင့္ - သည္ေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္တင္ျပခ်င္တာက ဘာျပီးမွဘာလုပ္ရမယ္ ဘယ္ဟာကပုိျပီးအ
ေရးၾကီးတယ္ အေရးပါတယ္ ဆုိတာကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့အတြင္းမွာ ျငင္းခုံဖုိ ့အခ်ိန္မရွိေတာ့တာအမွန္
ပဲ။ အားလုံးဟာ ေသေရးရွင္ေရးလုိတျပဳိင္တည္းမွာ အေရးၾကီးေနတယ္ - အဲသည္လုိလစ္လွ်ဴရွဴခဲ့တာ
ေတြေၾကာင့္ မႏၱေလးကုိျပည္ၾကီးတရုတ္ေတြသိမ္းသြားျပီ။ ဘယ္တုံးကဘယ္သူက ဒါကုိေရးၾကီးခြင္
က်ယ္လုပ္ခဲ့ၾကသလဲ။ (ဆက္သြယ္ေရးစံနစ္ေတြေကာင္းမြန္မွ တုိင္းျပည္တုိးတက္မွာလား တုိင္းျပည္
တုိးတက္မွဆက္သြယ္ေရးစံနစ္ေတြေကာင္းလာမလားဆုိတာကုိ ဘယ္ဟာအရင္ဆုိျပီးျငင္းေနၾကတာ
နဲ ့အလားတူေနမယ္ ... ႏွစ္ခုစလုံးတျပဳိင္နက္လုပ္ရမယ္ ... ဘယ္ဟာအရင္လုပ္ရမယ္ဆုိရင္ ဘာမွ
ျဖစ္မလာေတာ့မွာေသခ်ာတယ္)။

ကုလားအေရး ဓါးေသြးစရာမလုိေသးဘူးလုိ ့အခ်ဳိ ့ကေစာဒကတက္ၾကတယ္ - ျဖစ္လာမွဓါးေသြးရင္
သိပ္ေနာက္က်သြားျပီ။ တင္ျပခ်င္တာက ကြ်န္ေတာ္တုိ ့အားလုံးကုိ တျပဳိင္တည္းလုပ္ရမွာပဲ။
ဒါျပည္သူျပည္သားတုိင္းရဲ့တာ၀န္ပဲ။ သည္ေန ့ရွိေနတဲ့အစုိးရဆုိတာ ဘာခြန္အားမွမ၇ွိေသးပါ။
ငါတဘုိ ့သမားေတြနဲ ့ကုိကုိလွဳိင္လုိအဆံမရွိတဲ့သၾကၤန္အေျမွာက္ေတြ ေအာင္ေသာင္းလုိ
စက္ရုံတခုလုံးျဖဳတ္ေ၇ာင္းသူေတြ ေက်ာ္ဆန္းလုိမိသားတစုလုံးခုိးကူးေခြထုတ္ျပီးဆင္ဆာျဖတ္
ေနသူေတြ ေဇာ္မင္းလုိခရစ္(စ္)တီးနားကြ်န္းလူသတ္သမားကဧရာ၀တီကုိထပ္ျပိီးသတ္ဖုိ ့
လုပ္သူေတြ မာဖီးယားဂုိဏ္းခ်ဳပ္သန္းေရႊကုိအကာအကြယ္ေပးေနသူေတြ ကမ်ားေနတယ္။ ကုိယ့္
တုိင္းျပည္အတြက္ ကုိယ့္မွာတာ၀န္ရွိတယ္ အားလုံးကုိတတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္က တျပဳိင္နက္သတိ အထပ္ထပ္ခ်ျပီးလုပ္ၾကရမယ္လုိ ့သာမွတ္ထားပါ။ အခုကြ်န္ေတာ္သည္ message ကုိေရးေနတဲ့
အခ်ိန္မွာပဲ ရခုိင္က ဘူးသီးေတာင္ေမာင္းေတာမွာ ဘဂၤလီတစ္ေထာင္ေလာက္ ထပ္ျပီးလူ ့ေလာက
ထဲကုိေရာက္လာခဲ့ျပီ။

ေလးစားစြာျဖင့္ ............... လွဳိင္ဘြား/၈၈


အေရွ  ့ကသူတုိ ့မ်ဳိးဆက္ေတြမိမိလူမ်ဳိးအေပၚတာ၀န္မေက်ခဲ့တဲ့အတြက္ ႏွစ္ဆယ္ရာစုမွာ
တုိင္းျပည္ေပ်ာက္သြားခဲ့ရေသာကာဒ့္စ္လူမ်ဳိးမ်ား ရဲ့ ေျမပုံ။


ယေန ့တုိင္းျပည္ေလးငါးခုထဲမွာ ေရာက္ေနရတဲ့ ကာဒ့္စ္ေတြရဲ့အျဖစ္


လူဦးေရ သန္း (၁၃၇၀) ရွိတဲ့တရုတ္၊ သန္း (၁၂၆၀) ရွိတဲ့ကုလားနဲ ့  (၁၆၂)သန္း ရွိတဲ့ ဘဂၤလီကုလား
သုံးႏုိင္ငံၾကားမွာ (၅၅) သန္းပဲရွိတဲ့ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ ျငိမ္ေနရင္တုိင္းျပည္ေပ်ာက္သြားမယ္။ လူ ့သမုိင္းမွာ
သူတုိ ့ဘုိးေဘးေတြ အသုံးမက်တဲ့အတြက္ ကေန ့လူဦးေရ သန္း (၃၀) ရွိတဲ့ (ကေနဒါႏုိင္ငံရဲ့လူဦးေရ
ရွိတဲ့) ကာဒ့္စ္ (Kurds) လူမ်ဳိးေတြ တူရကီ ဆီးရီးယား အီရန္နဲ ့အီရတ္အၾကားမွာတုိင္းျပည္ေပ်ာက္သြား
ခဲ့ျပီး ကမၻာပတ္ refugee လုပ္ျပီး ေတာင္းစားေနရျပီ။ နယ္ခ်ယ့္စံနစ္နဲ ့ကုိလုိနီပုိင္ရွင္ေတြဆြဲလုိက္တဲ့
ေျမပုံေၾကာင့္လုိ ့အျပစ္တင္ေနေပမဲ့ ကာဒ့္စ္ေတြညံ့ခဲ့လုိ ့ပဲ။ ကေန ့ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ျမန္မာေတြ ညံ့ရင္
ကြ်န္ေတာ္တုိ ့သားေျမးေတြ ကာ့ဒ္စ္ ေတြလုိဘ၀ေရာက္ဖုိ ့လြယ္လြယ္ေလးရယ္။ သည္အတုိင္းျငိမ္ေန
ရင္မေလးရွားလုိမေလးတ၀က္ တရုတ္တ၀က္ ျဖစ္သြားမယ္။ ပါလက္စတုိင္းေျခာက္သန္း ဘယ္ဘ၀
ေရာက္ေနလဲဆုိတာသခၤန္းစာယူရမယ္။(ဒါေတာင္မဟာသီလုိလူမ်ဳိးေကာင္းလုိ ့မဟာသီရဲ့မေလးဌာေန
တုိင္းရင္းသားဥပေဒေတြေကာင္းလုိ ့သည္ေန ့မေလးေတြကံေကာင္းခဲ့တာ အဲသည္လုိမွမဟုတ္ရင္
တရုတ္ၾကီးစုိးတဲ့တုိင္းျပည္ျဖစ္သြားမယ္။ သီရိလကၤာမွာ လၻက္ခူးဖုိ ့ေခၚခုိင္းခဲ့တဲ့တမီးလ္ေတြတုိင္းျပည္ ထေထာင္လုိ ့ ေနာက္ဆုံးဘယ္လုိလုပ္လုိက္ရသလဲဆုိတာျမင္ေအာင္ၾကည့္ၾကပါ)။

လူမ်ဳိးေရး အဘယ္မည္ေသာ ဘာသာေရး - ဘယ္ခြဲျခားေရးေပတံေတြနဲ ့မွတုိင္းစရာမရွိပါ။ကြ်န္ေတာ္
တင္ျပခ်င္တာက မိမိတုိင္းျပည္နဲ ့လူမ်ဳိးကုိ သည္ျပည္ေထာင္စုကုိကြ်န္ေတာ္တုိ ့လက္ထဲကုိကြ်န္ေတာ္တုိ ့
ဘုိးေဘးေတြ အသက္ေသြးေခြ်းရင္းျပီး အေမြေပးခဲ့တဲ့အတုိင္းကြ်န္ေတာ္တုိ ့ရဲ့သားစဥ္ေျမးဆက္ကုိ -
(status quo) ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ရထားတဲ့အတုိင္း လက္လႊဲေပးဖုိ ့သည္ထက္အမ်ဳိးအစားေကာင္းေအာင္
သန္ ့ရွင္းေအာင္ က်စ္လစ္ခုိင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္ျပီးအေမြေပးခဲ့ၾကဖုိ ့ကုိ .... တင္ျပျခင္းပါပဲ။
မၾကာေသးမွီနွစ္ေတြထဲမွာပဲ တရုတ္က ငါးႏုိင္ငံအျငင္းပြါးေနတဲ့ Spratly Islands ေတြကုိ အဓမၼတက္
သိမ္းယူခဲ့တယ္။ သည္ေန ့ကမၻာၾကီးဟာ ကြန္ျပဴတာနဲ ့ျဂဳိလ္တုဆက္သြယ္ေ၇းစံနစ္ေတြထဲမွာပဲ
ျပားေနျပီး - ႏုိင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒေတြ လူ၀င္မူၾကီးၾကပ္ေရးဥပေဒေတြဟာ ေဒါင္လုိက္ၾကီးျဖစ္ေနတယ္
ဆုိတာ ကမၻာအရပ္ရပ္မွာေရာက္ရွိေနၾကတဲ့ ျမန္မာ ငါးသန္းေက်ာ္ အသိဆုံးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

(ဒီမုိကေရစီလူ ့အခြင့္အေရး နဲ ့အမ်ဳိးသားေရး ကြဲျပားနားလည္ေအာင္ျကုိးစားၾက။ မိမိလူမ်ဳိးနဲ ့တုိင္းျပည္ မိမိျပည္ေတာင္စုကုိကာကြယ္ၾကပါ)။ အမ်ဳိးသားေရးနဲ ့ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒ Nationalism ဆုိတာ ဟာ
တုိးတက္ေနတဲ့ ဒီမုိကေရစီတုိင္းျပည္ေတြမွာ ပုိျပီးေတာ့ သန္စြမ္းခုိင္မာတယ္ဆုိတာ အားလုံးသတိျပဳၾက
ပါ။ ခင္ဗ်ားတုိ ့ကုိတင္ျပခ်င္တာက ဒီမုိကေရစီလူ ့အခြင့္အေ၇းဆုိတာ ကမၻာ့အခြင့္အေရးမဟုတ္ဘူး။
သေဘာေကာင္းျပီး ကုိယ့္တုိင္းျပည္ကုိ သာလယံဇရပ္ပ်က္လုိ  ၀င္ခ်င္တုိင္း၀င္ထြက္ခ်င္တုိင္းလုပ္ရ
ေလာက္ေအာင္ လာျပီး လူ၀ါး၀ရေလာက္တဲ့ အခ်င္းအရာမဟုတ္ဘူး ဆုိတာပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတုိ ့ကုိင္တဲ့
ျမန္မာ Passport ဟာ အဲသည္ တုိးတက္ပါတယ္ဆုိတဲ့ ဒီမုိကေရစီတုိင္းျပည္ေတြကုိ၀င္တဲ့အခါ ဘယ္လုိ
အတုိင္းအတာအထိမ်က္ႏွာငယ္ရသလဲ ႏုိင္ငံျခားထြက္တဲ့ျမန္မာေတြအားလုံးခံစားမိၾကဖူးမွာပဲ။ ကြ်န္
ေတာ္တုိ ့ဘယ္ကုိပဲသြားေနေန ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ဘုိးဘြားပုိင္အိမ္ကုိေတာ့ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ဆက္ျပီး
ထိမ္းသိမ္းထားၾကရမွာပဲ။ ခုေတာင္ ဖဲ့ျပီး ငွားစား ေ၇ာင္းစားလုိ ့ က်င္းေတြ ခ်ဳိင့္ေတြနဲ ့ ေတာ္ေတာ့္ကုိ
အပ်ဳိရည္ပ်က္ခဲ့ျပီ။ သည္ထက္ပုိျပီး ကုလားေတြ တ၇ုတ္ေတြ ဘဂၤလီေတြနဲ ့ေပးစားၾကမယ္ဆုိရင္
ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ဟာ အင္မတန္ညံ့ဖ်င္းတဲ့မ်ဳိးဆက္ တုိင္းျပည္ကုိဖ်က္တဲ့မ်ဳိးဆက္ျဖစ္ေတာ့မယ္။
(သည္ေနရာမွာ မ်ဳိးဆက္ဆုိတာ ကေန ့အသက္ရွင္ေန အသက္ရွိေနတဲ့ ၾကီးၾကီး ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္
အရုတ္အလတ္ အျမတ္ ရာထူးမေရြး ျမန္မာတုိင္းရင္းသားစစ္စစ္အားလုံးကုိဆုိလုိတာပဲ)။

မီဒီယာေခတ္ၾကီးမွာ ေပၚလာတဲ့အေၾကာင္းခ်င္းရာရဲ့ အေရးပါမူကုိလူေတြကလုိက္ၾကတာမ်ားတယ္။
နာဂစ္၊ ဂီရိ၊ ျမစ္ဆုံကိစၥ၊ အက်ဥ္းသားလြတ္ေျမာက္ေရးကိစၥ၊ ဖြဲ ့စည္းပုံကိစၥ၊ လွ်ပ္စစ္မီးကိစၥ အစရွိ
သည္ျဖင့္ - သည္ေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္တင္ျပခ်င္တာက ဘာျပီးမွဘာလုပ္ရမယ္ ဘယ္ဟာကပုိျပီးအ
ေရးၾကီးတယ္ အေရးပါတယ္ ဆုိတာကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့အတြင္းမွာ ျငင္းခုံဖုိ ့အခ်ိန္မရွိေတာ့တာအမွန္
ပဲ။ အားလုံးဟာ ေသေရးရွင္ေရးလုိတျပဳိင္တည္းမွာ အေရးၾကီးေနတယ္ - အဲသည္လုိလစ္လွ်ဴရွဴခဲ့တာ
ေတြေၾကာင့္ မႏၱေလးကုိျပည္ၾကီးတရုတ္ေတြသိမ္းသြားျပီ။ ဘယ္တုံးကဘယ္သူက ဒါကုိေရးၾကီးခြင္
က်ယ္လုပ္ခဲ့ၾကသလဲ။ (ဆက္သြယ္ေရးစံနစ္ေတြေကာင္းမြန္မွ တုိင္းျပည္တုိးတက္မွာလား တုိင္းျပည္
တုိးတက္မွဆက္သြယ္ေရးစံနစ္ေတြေကာင္းလာမလားဆုိတာကုိ ဘယ္ဟာအရင္ဆုိျပီးျငင္းေနၾကတာ
နဲ ့အလားတူေနမယ္ ... ႏွစ္ခုစလုံးတျပဳိင္နက္လုပ္ရမယ္ ... ဘယ္ဟာအရင္လုပ္ရမယ္ဆုိရင္ ဘာမွ
ျဖစ္မလာေတာ့မွာေသခ်ာတယ္)။

ကုလားအေရး ဓါးေသြးစရာမလုိေသးဘူးလုိ ့အခ်ဳိ ့ကေစာဒကတက္ၾကတယ္ - ျဖစ္လာမွဓါးေသြးရင္
သိပ္ေနာက္က်သြားျပီ။ တင္ျပခ်င္တာက ကြ်န္ေတာ္တုိ ့အားလုံးကုိ တျပဳိင္တည္းလုပ္ရမွာပဲ။
ဒါျပည္သူျပည္သားတုိင္းရဲ့တာ၀န္ပဲ။ သည္ေန ့ရွိေနတဲ့အစုိးရဆုိတာ ဘာခြန္အားမွမ၇ွိေသးပါ။
ငါတဘုိ ့သမားေတြနဲ ့ကုိကုိလွဳိင္လုိအဆံမရွိတဲ့သၾကၤန္အေျမွာက္ေတြ ေအာင္ေသာင္းလုိ
စက္ရုံတခုလုံးျဖဳတ္ေ၇ာင္းသူေတြ ေက်ာ္ဆန္းလုိမိသားတစုလုံးခုိးကူးေခြထုတ္ျပီးဆင္ဆာျဖတ္
ေနသူေတြ ေဇာ္မင္းလုိခရစ္(စ္)တီးနားကြ်န္းလူသတ္သမားကဧရာ၀တီကုိထပ္ျပိီးသတ္ဖုိ ့
လုပ္သူေတြ မာဖီးယားဂုိဏ္းခ်ဳပ္သန္းေရႊကုိအကာအကြယ္ေပးေနသူေတြ ကမ်ားေနတယ္။ ကုိယ့္
တုိင္းျပည္အတြက္ ကုိယ့္မွာတာ၀န္ရွိတယ္ အားလုံးကုိတတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္က တျပဳိင္နက္သတိ အထပ္ထပ္ခ်ျပီးလုပ္ၾကရမယ္လုိ ့သာမွတ္ထားပါ။ အခုကြ်န္ေတာ္သည္ message ကုိေရးေနတဲ့
အခ်ိန္မွာပဲ ရခုိင္က ဘူးသီးေတာင္ေမာင္းေတာမွာ ဘဂၤလီတစ္ေထာင္ေလာက္ ထပ္ျပီးလူ ့ေလာက
ထဲကုိေရာက္လာခဲ့ျပီ။

ေလးစားစြာျဖင့္ ............... လွဳိင္ဘြား/၈၈


အေရွ  ့ကသူတုိ ့မ်ဳိးဆက္ေတြမိမိလူမ်ဳိးအေပၚတာ၀န္မေက်ခဲ့တဲ့အတြက္ ႏွစ္ဆယ္ရာစုမွာ
တုိင္းျပည္ေပ်ာက္သြားခဲ့ရေသာကာဒ့္စ္လူမ်ဳိးမ်ား ရဲ့ ေျမပုံ။

ယေန ့တုိင္းျပည္ေလးငါးခုထဲမွာ ေရာက္ေနရတဲ့ ကာဒ့္စ္ေတြရဲ့အျဖစ္

ေဆာင္းပါးရွင္......မင္းျမတ္စံရဲ့...... ဘာပဲေျပာေျပာ ရာဇဝင္ရွိတယ္

 

႐ိုဟင္ဂ်ာအေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ေမးခြန္ကို ကမၻာ့အ လယ္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပညာသားပါပါ ေျဖ ၾကားသြားပံုဟာျဖင့္ ဒီကာလ ဒီသမယမွာ ဒီအေရးနဲ႔ ဆက္စပ္လို႔ တစ္စံုတစ္ရာ အျမတ္ထြက္ႏိုး ေမွ်ာ္လင့္ေန သူတခ်ဳိ႕အတြက္ မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ ျဖစ္သြား ေစမွာ အမွန္ပါပဲ။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဘယ္ဆုရွင္ရဲ႕ အေျဖစကားဟာ ရခုိင္ျပည္နယ္ကို ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြရဲ႕ ျပည္နယ္ပါလို႔ေတာင္ ထုတ္လႊင့္ခဲ့ၾကတဲ့ ျပည္ပမီဒီယာတခ်ဳိ႕အတြက္လည္း မဟာအရွက္ရစရာျဖစ္ေစဖို႔ တာသြားခဲ့ပါတယ္။
ကိုယ့္ရာဇဝင္ကိုယ္သိၾကတ့ဲ ျမန္မာေတြအတြက္ ေတာ့ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ အေျဖစကားဟာ အဓိပၸာယ္တစ္ခုကို သြယ္ဝိုက္စြာ၊ ပါးနပ္လိမၼာစြာ ေဖာ္ ျပသြားတာကလြဲလို႔ အထူးအဆန္းမဟုတ္ပါ။

ဒီတစ္ခါေတာ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ ရာဇဝင္Time Line ထဲက တခ်ဳိ႕ေနရာေလးေတြကို ခဏေလာက္ ေထာက္ ၾကည့္ခြင့္ျပဳပါ။
ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံရယ္လို႔ တစ္စုတစ္စည္း တည္း မျဖစ္ခဲ့ေသးတဲ့ ေရွးရာဇဝင္ေခတ္ေတြထဲက မြန္ မင္း၊ ဗမာမင္း၊ ရခိုင္မင္း စတဲ့ သက္ဦးဆံပုိင္ဘုရင္အ သီးသီးဆီမွာ အေဝးကေန လာေရာက္ခစားၿပီး အမႈထမ္းခဲ့ ၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္မဟုတ္တဲ့ တျခားဘာသာဝင္ေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႔ ဖတ္ဖူးမွတ္ဖူးပါတယ္။

ျမန္မာတုိင္းရင္းသားေတြဟာ ဘာသာေရးကို အ ေၾကာင္းျပဳၿပီး ခြဲျခားႏွိမ့္ခ်တတ္ျခင္း မရွိၾကပါဘူး။ ဒါ ေၾကာင့္လည္း ရခိုင္ဘုရင္ မင္းရာဇာႀကီး (၁၅၉၃-၁ဝ၆၂) လက္ထက္မွာ ေတာင္ငူဘုရင္နဲ႔ပူးေပါင္းလို႔ ဟံ သာဝတီကို ခ်ီတက္တုိက္ခိုက္ၿပီးေတာ့ အျပန္ ေၾကးစား ျဖစ္တဲ့ ေပၚတူဂီလူမ်ဳိး ဒီဗရစ္တို (ငဇင္ကာ) ကို ယံု ၾကည္စြာနဲ႔ သန္လ်င္မွာ အေစာင့္အၾကပ္အျဖစ္ ထားရစ္ ခဲ့ပါတယ္။ အႀကံသမား ငဇင္ကာက ေထာင္ထားျခား နားၿပီး သူ႔ကိုယ္သူ သန္လ်င္ဘုရင္အျဖစ္ ေၾကညာလို႔ အဲဒီေခတ္ အိႏၵိယျပည္၊ ေပၚတူဂီပိုင္ ဂိုအာနယ္ဘုရင္ခံ ခ်ဳပ္ရဲ႕ အသိအမွတ္ျပဳခံယူတဲ့အထိ ေျခလွမ္းႀကဲခဲ့ဖူးတယ္။

ဒီထက္ပိုအတင့္ရဲၿပီး ဘာသာ၊ သာသနာကို ေစာ္ ကားတဲ့အျပဳအမူေတြလုပ္ခဲ့ရာမွာ ေရႊတိဂံုဘုရားက ဓမၼ ေစတီမင္းေခါင္းေလာင္းႀကီး ျဖဳတ္သယ္သြားရင္း ေဒါပံု ျမစ္ထဲ က်သြားတာ ႏွစ္ေပါင္း ၄ဝဝ ေက်ာ္ အခုမွ ျပန္ ေဖာ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရတုန္းပါ။

ေတာ္ပါေသးတယ္၊ ရခိုင္ဘုရင္ကို အယံုသြင္း က လိမ္က်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ ငဇင္ကာကို ျမန္မာဘုရင္ အေနာက္ ဘက္လြန္မင္းက ၁၆၁၃ မွာပဲ ေစာေစာစီးစီး ဆံုးမႏွိမ္ ႏွင္း ဇာတ္လမ္းျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ေပလို႔ေပါ့။

အဲဒီလို အျဖစ္ရွိခဲေပမယ့္ ဆက္လက္ႀကီးစိုးတဲ့ အင္းဝမင္း၊ ကုန္းေဘာင္မင္းေတြဟာ ဘာသာျခား၊ လူ မ်ဳိးျခားေတြအတြက္ တံခါးပိတ္မထားဘဲ လာေရာက္ခ စားရင္ အရည္အခ်င္းအလုိက္ ထုိက္သင့္သလိုေနရာေပး ခစားေစခဲ့တာ ေတြ႕ရမွာပါ။
ဆိုလိုခ်င္တာက တခ်ဳိ႕စြပ္စြဲေနၾကသလို ျမန္မာျပည္ မွာ ဘာသာေရးအေၾကာင္းျပဳ ခြဲျခားမႈဆိုတာ အဲဒီေခတ္ ေတြထဲက အားမေပးခဲ့ဘဲ အရည္အခ်င္းထူးျခားလွ်င္ ယံုၾကည္မႈလြန္ကဲစြာ ေျမႇာက္စားမႈေတာင္ရွိတယ္ဆိုတာ ရယ္၊ ရခိုင္ဆိုတာလည္း သူ႔ေဒသမွာ ႏွစ္ေထာင္ခ်ီ သမုိင္း ေၾကာင္းရိွခဲ့တဲ့ တုိင္းရင္းသားဆိုတာ ေပၚလြင္ေအာင္ သာဓကျပခ်င္တာပါ။

ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားအားလံုး သမုိင္းႏြံနစ္ ရေတာ့မယ့္ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ပထမစစ္ပြဲ (၁၈၂၄) စ ေတာ့ ရခိုင္ေဒသရဲ႕ ပထမခံတပ္ဟာ ဘယ္မွာျဖစ္မယ္ ထင္သလဲ၊ ဟုတ္ကဲ့ ေမာင္ေတာပါခင္ဗ်ာ။ ေမာင္ေတာ ကမွ ေျမာက္ဦး၊ ေနာက္ေတာ့မွ မာန္ေအာင္၊ သံတြဲ စ သျဖင့္ ဆက္ၿပီး သိမ္းယူသြားတာပါ။ ျမန္မာေတြစစ္႐ႈံး ၿပီး ရႏၲပိုစာခ်ဳပ္အရ (၁၈၂၆) မွာ ျမန္မာပိုင္ အာသံ၊ တနသၤာရီနဲ႔ ရခိုင္နယ္ေတြအားလံုး အဂၤလိပ္လက္ထဲ ေပး လိုက္ရပါေတာ့တယ္။

အဲဒီကစလို႔ အဂၤလိပ္လက္ထဲ စတင္ဝင္ေရာက္လာ တဲ့ ဘင္ဂါလီေတြနဲ႔ ႏွစ္ေထာင္ခ်ီအေျခခ်ေနထုိင္ခဲ့တဲ့ ေဒသခံရခိုင္တိုင္းရင္းသားတို႔ သမိုင္းထိပ္တိုက္တုိးမႈ (ဒီကိစၥမွာ ဆရာသန္းထြဋ္ေအာင္အရင္သံုးတဲ့စကားလံုး) စတင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါဟာ သမိုင္းျဖစ္ရပ္တခ်ဳိ႕ကို လွ်ပ္တစ္ျပက္ တို႔ ထိျပျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး နက္႐ိႈင္းစြာ တူးေဖာ္ျပႏိုင္ေပမယ့္ မလိုလားအပ္တဲ့ မုန္းတည္းမႈေတြ၊ သက္ေရာက္မႈေတြ မျဖစ္ေပၚေစလိုတဲ့အတြက္ သမိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္လွ်င္ေတာ့ ဒီမွ်ပဲ ေဖာ္ျပအပ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ဒီကေန႔ ျမန္မာျပည္ဆိုတာျဖစ္လာဖို႔ မ်ား ျပားလွတဲ့ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံုနဲ႔ စုစည္းၿပီး ႏွစ္ေထာင္ ခ်ီ ရွည္ၾကာခဲ့မွန္းလည္းမသိ၊ သူတစ္လူငါတစ္မင္း ကြဲ ျပားတဲ့ ပေဒသရာဇ္ေခတ္ကတည္းက ရခိုင္ဆိုတာ မြန္၊ ဗမာ စတဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္တည္ရွိခဲ့တယ္ ဆိုတာလည္းမသိ၊ သိဖု႔ိလည္းမႀကိဳးစားၾကဘဲ ေႏွာင္း ေခတ္ပိုင္း တစ္ပါတီအာဏာရွင္ေခတ္၊ စစ္အစိုးရေခတ္ ေတြကိုသာ သိျမင္ၿပီး အဲဒီေခတ္စနစ္ေတြရဲ႕ အားနည္း ခ်က္ေတြနဲ႔ ပံုရိပ္ဆိုးတခ်ဳိ႕၊ အျဖစ္တခ်ဳိ႕ကိုသာ အေၾကာင္း ျပဳလုိ႔ အႏွစ္ ၂ဝ ေလာက္ ဝါဒအျဖန္႔ခံထားရလို႔သာ ျပည္ပမီဒီယာတခ်ဳိ႕ဟာ လြဲမွားတဲ့သတင္းေတြ ေဖာ္ျပခ့ဲ ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ထူးျခားတာေတြျဖစ္တာနဲ႔ အြန္လုိင္းေပၚ အလ်င္အျမန္ေရာက္တယ္ဆိုတာ ဒီေန႔ေခတ္မွာ ဘယ္လို မွ ေရွာင္လႊဲမရတဲ့ အေျခအေနတစ္ရပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အထိန္းအကြပ္မရွိေသးေပမယ့္ ျမန္မာအြန္လိုင္းပရိသတ္ ဟာ ရင့္က်က္မႈတစ္ခုဆီလွမ္းဖို႔ မိမိတို႔ဘာသာ အားထုတ္ ေနတဲ့ လကၡဏာေတြကိုေတြ႕ရလို႔ အားတက္မိပါတယ္။ အြန္လိုင္းမတက္ဖူးတဲ့ တခ်ဳိ႕ထင္ေနသလို ေကာလာဟလ ေတြ၊ အနိဌာ႐ံုေတြခ်ည္း ျဖန္႔ေနတဲ့ေနရာသက္သက္ မဟုတ္ တာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကမၻာ့လူသံုး အမ်ားဆံုး ၊ ျမန္မာျပည္မွာလည္း သံုးစြဲသူအမ်ားဆံုးျဖစ္ တဲ့ လူမႈဆက္ဆံေရးနက္ဝပ္ျဖစ္တဲ့ Face Book စာမ်က္ႏွာ ေတြေပၚမွာ ျမန္မာေတြအခ်င္းခ်င္း သတိေပးထိန္းသိမ္း လာၾကပါတယ္။

လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရးအေျခခံတဲ့ ေထာင္ေခ်ာက္ ေတြျဖစ္ႏိုင္တာေၾကာင့္ ဒီလိုပံုေတြေတာ့ မျဖန္႔ၾကပါနဲ႔၊ လုပ္ႀကံပုံေတြလည္း မတင္ၾကပါနဲ႔ဆိုတာမ်ဳိးေတြ ေဖ့စ္ ဘုတ္သံုးစြဲသူအခ်င္းခ်င္း သတိေပးလာၾကပါတယ္။ တာ ဝန္သိ ဂ်ာနယ္ေတြကလည္း အြန္လိုင္းတင္ရာမွာ ဘယ္ ေလာက္ပဲ ဓာတ္ပံုေကာင္းအေနနဲ႔ ရ ထားထား၊ လႈံ႔ေဆာ္ ရာမေရာက္ေအာင္ အဲဒီဓာတ္ပံုမတင္ၾကေတာ့ပါဘူး (ပ်ံ႕ ႏွံ႔ၿပီးသားအတြက္ေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူးေပါ့)၊ သတင္းနဲ႔ ဓာတ္ပံုအတြက္ ပရိသတ္ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္မွာလည္း ေသြးဆူေစတဲ့၊ လႈံ႔ေဆာ္ရာေရာက္တဲ့၊ ၾကမ္း႐ိုင္းတဲ့စကားေတြ ပါလာလွ်င္ ျဖဳတ္ပစ္မယ္ဆိုၿပီး တကယ္လည္း အဲဒီအတိုင္း လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

အတုိင္းအတာတစ္ရပ္ထိ ဆင္ျခင္သင့္တာ ဆင္ျခင္ ထိန္းသိမ္းခဲ့ၾကသလို၊ ဟ အခ်င္းခ်င္းေတြပဲ အျပစ္တင္ မေနၾကနဲ႔ဦး၊ အယ္လ္ခိုင္ဒါလက္ရာမ်ားပါေနမလား ဒီမွာ ရထားတဲ့ သတင္းေလးဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦးရယ္လို႔ မွ်ေဝ ၾကသူေတြလည္းမရွား၊ သမၼတ႐ံုးအဖြဲ႕ဝင္ကို သတင္းလွမ္း ေမးလိုေမး၊ ဟိုကလည္း ရတတ္သမွ် သူ႔ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ ျပန္တင္ေပးနဲ႔ ေစာင့္ေစာင့္ဖတ္ၾကနဲ႔၊ ညညဆိုလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မအိပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါဘူး။

ဒီလိုနဲ႔ ျပည္ပမီဒီယာေတြရဲ႕ သတင္းေဖာ္ျပပံုက အမွန္အဟုတ္ထက္ လန္ၾကဳတ္ကမ်ားေနေလေတာ့ ေဖ့စ္ ဘုတ္မင္ဘာေတြ အႀကီးအက်ယ္ေဒါသူပုန္ထ၊ ဆိုင္ဘာ စေပ့ထဲမွာ ညာေနတာရယ္လို႔ ေၾကြးေက်ာ္ၾကသလို အ ျပင္မွာလည္း အဲဒီ မီဒီယာ႐ံုးေတြေရွ႕ ဆႏၵျပၾကတာ သမုိင္းတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါၿပီ။

သတင္းမွန္ေတြနဲ႔ တုံ႕ျပန္ရမယ္လို႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ပုဂၢလိကမီဒီယာေတြ ဆံုးျဖတ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသလို ျပည္ပ မီဒီယာတခ်ဳိ႕ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံသားသတင္းေထာက္ေတြနဲ႔ တာဝန္သိ အြန္လိုင္းသံုးစြဲသူတခ်ဳိ႕ေတြလည္း ရထားတဲ့ ရခိုင္ျပည္နယ္ သတင္းအျဖစ္မွန္ေတြကို အဂၤလိပ္ဘာသာ နဲ႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ျပန္လည္ျဖန္႔ေဝခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ားထိေရာက္လို႔လဲ ေဝဖန္မွာထက္ ငါတို႔တုိင္းျပည္ မီဒီယာစစ္ပြဲဆင္ႏႊဲခံေန ရပါသလားဆိုတဲ့ အသိနဲ႔တင္ ဘယ္သူ႔တိုက္တြန္းမႈမွမပါ ဘဲ တတ္ႏုိင္သမွ် တုံ႕ျပန္ၾကတဲ့ (သို႔) တုံ႔ျပန္ခ်င္ၾက တဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို ခ်ီးက်ဴးသင့္ပါတယ္။ ေဖ့စ္ဘုတ္သံုး သူအခ်င္းခ်င္း စိတ္တူကုိယ္တူ အားေပးၾကၿပီး က်ီစယ္ တာေတြလည္း ၾကားရပါတယ္။ ျမန္မာမ်ဳိးခ်စ္ေဖ့စ္ဘြတ္ တပ္ႀကီး ခ်ီလာၿပီကြ သတိထားၾကေပေတာ့ ဆုိတာမ်ဳိး။

လူ႔အခြင့္အေရးအျပည့္အဝရွိၿပီး လူတစ္ေယာက္ခ်င္း စီရဲ႕ ပုဂၢိဳလ္ေရးလြတ္လပ္မႈကိုလည္း တာဝန္မဲ့ အထိပါး မခံတဲ့ တိုးတက္ၿပီးႏိုင္ငံတခ်ဳိ႕မွာလို ဆိုရွယ္မီဒီယာမွာ ကြန္မန္႔ေရးလွ်င္ နာမည္ဝွက္သံုးခြင့္မရွိတဲ့အခ်ိန္အခါမ်ား ျဖစ္လာလွ်င္ အက်င့္ျဖစ္ေနေအာင္ ဆင္ျခင္ထားသင့္တယ္ လို႔ေတာ့ အြန္လိုင္းအသံုးျပဳသူတခ်ဳိ႕ကို ေစတနာစကားပါး လိုပါတယ္။
တခ်ဳိ႕ကလည္း ေဝဖန္မယ္၊ မင္းတို႔အစိုးရေကာ၊ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ သတင္းသြားယူတဲ့ သတင္းေထာက္ ေတြေကာ၊ ရန္ကုန္က အယ္ဒီတာေတြ စာေရးဆရာေတြ ေရာ၊ အြန္လုိင္းက လူေတြေရာ ဗုဒၶဘာသာေတြ အမ်ားစု မို႔ မင္းတို႔ေျပာတာက အမွန္တရား ျဖစ္ပါ့မလား၊ ဘက္ မလိုက္ၾကဘူးလား ေမးစရာရွိေကာင္းရွိပါမယ္။

ဟုတ္ကဲ့- ဘက္လိုက္လို႔မရပါဘူးခင္ဗ်ာ၊ အစိုးရ ကိုယ္တိုင္က ဘက္လိုက္ခြင့္မျပဳပါဘူး။ မီဒီယာေတြကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ သတိေပးခဲ့ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ဒီျပႆနာကို ဘယ္လိုမွ ဆက္လက္မႀကီးထြား ေစခ်င္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ မီဒီယာမ်ားကလည္း ဒီသေဘာ ပဲ ရွိပါတယ္။ အစိုးရနဲ႔ မီဒီယာမ်ားတင္မက ျမန္မာျပည္ တုိးတက္ႀကီးပြားမွာကို ျမင္လိုတဲ့သူ ဘယ္သူမဆို ဒီ ျပႆနာမႀကီးထြားေအာင္၊ လံုးဝထပ္မျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ ကာ ကြယ္ထိန္းသိမ္းၾကရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔တေတြ ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္နဲ႔ သတိထားတင္ျပရလြန္းအားႀကီးလို႔ တခ်ဳိ႕ကေရးတာ ေပ်ာ့တယ္ ေဝဖန္ၾကတယ္။ မီဒီယာေတြ ဆင္ျခင္ခဲ့ၾက သလို အစိုးရလည္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး ထိန္းသိမ္းေျဖရွင္း ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အီးယူကေန ျမန္မာအစိုးရ အေနနဲ႔ ဥပေဒနဲ႔အညီ ကိုင္တြယ္ခဲ့တယ္လို႔ ယံုၾကည္ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့ရပါတယ္။

မွန္ပါတယ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ တက္လာတဲအစိုးရပီပီ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရဟာ လက္ငင္းျဖစ္ရပ္မ်ား အေပၚ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႔အညီ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါ တယ္။ ပထမပုဒ္မ ၁၄၄ ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္၊ လံုေလာက္မႈ မရွိေတာ့မွ အေျခခံဥပေဒအရ အေရးေပၚအေျခအေနေၾက ညာခဲ့ၿပီး တပ္မေတာ္ရဲ႕ အကူအညီကို ရယူခဲ့တာပါ။

ထူးျခားမႈက ဒီမိုကေရစီအစိုးရသစ္ပီပီ ဒီလို အ ဆင့္ဆင့္ေဆာင္ရြက္စဥ္ သတင္းမီဒီယာမ်ားကို ပိတ္ပင္ခဲ့ ျခင္းမရွိတဲ့အတြက္ သတင္းသမားေတြ အခ်င္းျဖစ္ ရခိုင္ ျပည္နယ္အတြင္း တရားဝင္သတင္းသြားယူခြင့္ရခဲ့ၿပီး ဆူပူအၾကမ္းဖက္သူေတြ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမကို မထီမဲ့ ျမင္ ျပဳမူေနၾကပုံေတြ၊ တစ္စံုတစ္ရာေသြးထုိးေျမႇာက္ပင့္ ေပးထားမႈေၾကာင့္ ယခင္နဲ႔လံုးဝမတူ အေၾကာက္အရြံ႕မဲ့ ေသာင္းက်န္းေနၾကပံုေတြကို ခက္ခက္ခဲခဲစြန္႔စြန္႔စားစား မွတ္တမ္းရယူ ျပန္လည္တင္ျပႏိုင္ခဲ့သလို တစ္ဖက္က တပ္မေတာ္နဲ႔ ျပည္သူ႔ရဲ စတဲ့ လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြ က အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားထိန္းသိမ္း ေျဖရွင္းေပးခဲ့ပံု ေတြကိုလည္း အျဖစ္မွန္အတုိင္း ေပၚလြင္ေစခဲ့ပါတယ္။ ရလဒ္ကေတာ့ ေစာေစာကေျပာသလို အီးယူကအစ ျမန္မာအစိုးရ ဥပေဒနဲ႔အညီ ေျဖရွင္းတယ္လို႔ ယံုၾကည္ေၾကာင္း ထုတ္ေျပာယူရတဲ့အထိပါပဲ။

႐ိုဟင္ဂ်ာေတြကို မ်ဳိးျဖဳတ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ မဟုတ္တ႐ုတ္ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ အထုပ္ေျပက်သြားခဲ့ပါၿပီ။
အေျခအေနေတြ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္ေအာင္ ျပန္လည္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္မႈ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာမီ ဒီယာေတြေရွ႕ေမွာက္ ရခိုင္ျပည္နယ္အေရး ပညာသားပါပါ ေျပာၾကားခဲ့မႈနဲ႔အတူ ႀကီးမားတဲ့စိန္ေခၚမႈတစ္ရပ္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုး ရင္ဆိုင္ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရပါၿပီ (ဆရာ သန္းထြဋ္ေအာင္ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရး စာေမးပြဲမွာ ဘာသာရပ္တစ္ခု ေျဖဆိုေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီ လို႔ ေျပာပါတယ္)
လာမယ့္လႊတ္ေတာ္၊ ပိုမိုအသက္ဝင္လာမယ့္ လႊတ္ေတာ္မွာလည္း ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ ျပည္ ေထာင္စုရဲ႕ အေနာက္ဘက္တံခါး ရခိုင္ျပည္နယ္အေရး ေဆြးေႏြးၾကဦးမွာ အေသအခ်ာမို႔ ပူပူေႏြးေႏြးရင္ဆုိင္ခဲ့ရ တဲ့ စိန္ေခၚမႈရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲေမးခြန္းေတြအတြက္ အေျဖရွာေတြ႕လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕စိုးရိမ္ ၾကသူေတြအတြက္ လူသားခ်င္းစာနာမႈဆုိင္ရာ ႐ႈေထာင့္ ကလည္း စဥ္းစားသင့္တာ ထည့္စဥ္းစားၾကမွာပါလို႔ ေျပာလိုပါတယ္။
ရာဇဝတ္မႈတစ္ခုကေန စတင္ခဲ့ၿပီး သာမန္မေက် နပ္မႈေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္စံုတစ္ရာ ပေယာဂပါဝင္လာ ၿပီး အခ်ိန္ဆြဲ ကိုက္ညိႇေဖာက္ခြဲလို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ တဲ့ ဒီစိန္ေခၚမႈအေပၚ ျပႆနာမက်ယ္ျပန္႔ဘဲ အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ေျပၿငိမ္းသြားလိုတဲ့၊ တူညီတဲ့ဆႏၵဟာ သမၼတ ႀကီး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ အစိုးရ၊ ျပည္သူအမ်ား၊ မီဒီယာမ်ား၊ ၈၈ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ ဘာသာေပါင္းစံု အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ စတဲ့ ... စတဲ့ က႑ ေပါင္းစံုက လူသားအသီးသီးရဲ႕ ရင္ထဲမွာ တည္ခဲ့ပါ တယ္။

ဒါဟာ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ အမ်ဳိးသားအ က်ဳိးစီးပြားကို ကာကြယ္လိုျခင္းဆိုတဲ့ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ ဓာတ္ေၾကာင့္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေရးဆိုတာနဲ႔ တခ်ဳိ႕က က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ဘက္ကို ေျပးျမင္တတ္ၾကပါ တယ္။ မဟုတ္ပါ။
ကြၽန္ေတာ္နားလည္တဲ့ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္ က အခုလိုကိစၥမ်ဳိး နိဒါန္းပ်ဳိးလာၿပီဆိုတာနဲ႔ ျမန္မာျပည္ မွာ မျဖစ္သင့္မျဖစ္အပ္တဲ့ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရးပဋိ ပကၡေတြ ျဖစ္လာမွာကို အမွန္တကယ္ လံုးဝမလိုလားတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြအားလံုး၊ ဘာသာႀကီးေလးခုစလံုးက ဘာသာဝင္ေတြအားလံုး၊ ႏိုင္ငံသား/ဧည့္ႏိုင္ငံသားက အစ အားလံုး (အားလံုး) ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ တည္ရွိႏိုင္ၿပီး လက္ရွိမိမိေနထုိင္တဲ့ႏိုင္ငံႀကီး မတည္မၿငိမ္၊ ကေသာင္း ကနင္းမျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈကိုသာ လို လားတဲ့ အျပဳသေဘာေဆာင္ ျပည္သူ မည္သူ႔မွာမဆို ရွိေနအပ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ပါ။
အဲဒီလို အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္ကသာ အမ်ဳိးသား အက်ဳိးစီးပြားကို ကာကြယ္ျမႇင့္တင္ေပးႏိုင္ၾကမယ္လို႔ဥာဏ္ မီသမွ်ေလး ေတြးၾကည့္မိပါတယ္။

ေဆာင္းပါးေခါင္းစဥ္အတြက္ ကိုလႊမ္းမိုးရဲ႕ သီခ်င္း စာသားတစ္ေၾကာင္း ယူငင္သံုးစြဲလိုက္ပါတယ္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ရာဇဝင္ရွိတယ္ ခုေတာ့လည္း ဒါေတြ ဒါေတြ ၿပီးခဲ့ပါၿပီ .. ဟုတ္ကဲ့ ရာဇဝင္ေဟာင္းၿပီးသြားသလို ရာဇဝင္သစ္ကေတာ့ အခုမွ စမွာပါ။ အဲဒီ ရာဇဝင္သစ္ ထဲမွာ ျမန္မာေတြ အမွန္တကယ္ ျပန္လည္သန္စြမ္းလာ ေတာ့မွာ အေသအခ်ာ၊ ဘာပဲေျပာေျပာ ရာဇဝင္ရွိတဲ့သူ ေတြပဲဗ်ာ။

#ခရီးေပါက္လာေသာ ဘဂၤလီ တို႕ရဲ႕ ေၿခလွမ္း#

သမိုင္းလိမ္ ဘဂၤလီ လူမ်ိဳးတို ့၏ မ်က္ႏွာဖံုးကို ခြါခ်ျပလိုက္ျပီ

အာဆီယံနိဳင္ငံမ်ားတြင္ ေနာက္ထပ္အသစ္ နိဳင္ငံတခုအျဖစ္ အစၥလမ္မစ္
...

ျပည္သူမ်ား၏ ရိုဟင္ဂ်ာလြပ္လြပ္ေသာနိဳင္ငံေတာ္ဟု ေဖၚျပေၾကညာထားေသာ
ေၾကညာခ်က္ တေစာင္ ထြက္ေပၚလာသည္ ။ သူတို ့၏ ကုလားစကားအတိုင္း (
ရာ့ခ်္မန္းဟန္း ) နိဳင္ငံအျဖစ္ ေခၚတြင္သည္ဟု ဆိုသည္ ။ ျမိဳ ့ေတာ္မွာ
စစ္ေတြျမိဳ ့ျဖစ္ျပီး သမၼတမွာ ( Amim LLhan Kamil ) ႏွင့္ ဒုတိယသမၼတမွာ
( Faris Shyaid ) ဟု ေဖၚျပထားသည္ ။ ဤေၾကညာခ်က္ကို ၾသဂုတ္လ-၁-ရက္ -၂၀၁၂-၌
ေၾကညာျပီး နိဳင္ငံေတာ္၏ အက်ယ္အ၀န္း ဧရိယမွာ -၁၆.၀၄၂ ) ရွိသည္ဟု
ေဖၚျပပါရွိသည္ကို ေတြ ့ရွိရသည္ ။
ယခုေတြ ့ရွိခ်က္သည္ ခါတိုင္းေတြ ့ျမင္ ၾကားသိေနရေသာ သမိုင္းလိမ္
ဘဂၤလိမ္လူမ်ိဳးတို ့၏ လုပ္ၾကံခ်က္မ်ားႏွင့္ ပါတ္သက္ျပီး
ပိုမိုသတိထားရမည့္ အခ်က္အလက္ျဖစ္ေနသည္ ။ သူတို ့၏
သမိုင္းလိမ္လုပ္ၾကံမွဳမ်ားကို -၁၉၈၈- ခုနွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္
ျမန္မာနိဳင္ငံအေရးအခင္းကာလႏွင့္ ပါတ္သက္ျပီး နယ္စပ္သို ့ ထြက္ခြါလာခဲ
့ၾကေသာ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားအၾကား၌ အကြက္ဆင္ လွဳပ္ရွားနိဳင္ခဲ ့ၾကရာမွ
ကမၻာသိလွဳပ္ရွားလာၾကျခင္းျဖစ္သည္ ။ စစ္အစိုးရကို ဆန္ ့က်င္လွဳပ္ရွားခဲ
့ၾကေသာ သူမ်ားမွာ စစ္အစိုးရ၏ မေကာင္းမွဳဟူသမွ် လူ အခြင့္အေရးခ်ိဳး
ေဖါက္မွဳဟူသမွ် ဇြတ္ရမ္းသမ္းျပီး လွဳပ္ရွားခဲ ့ၾကရာ သမိုင္းလိမ္
ဘဂၤလိမ္မြတ္ဆလင္ ဘာသာ၀င္တို ့အဖို ့ အၾကီးအက်ယ္ မသိမသာ ေနရာရ
လွဳပ္ရွားနိဳင္ခဲ ့ၾကသည္ ။ မီဒီယာသတင္း႒ါနမ်ားကလည္း လူ ့အခြင့္အေရး
ခ်ိဳးေဖါက္ေနသည္ဟု ဆိုလ်ွင္ မဲမဲ ျမင္တိုင္း ေၾကညာေပးေနရာ ခုေတာ့
ကမၻာ့အလယ္မွာ ေျဖရွင္းမရ ျဖစ္လာေနျပီ ။
အကယ္၍ သူတို ့၏ လူဦးေရ ေပါက္ဖြါးေနမွဳႏွင့္ နယ္ေျမခ်ဲ
့ထြင္လာမွဳကို သတိမထားဘဲ အမွတ္တမဲ ့ ေနျဖစ္ခဲ ့မည္ဆိုပါက ေနာင္ ( ၁၀ )
ခန္ ့ဆိုလွ်င္ပင္ မည္မွ် လူဦးေရ မ်ားမည္ မွန္း မခန္ ့မွန္းနိဳင္ ၊
တခ်ိန္တည္းမွာပင္ သူတို ့ေတြ၏ နိဳင္ငံေရးလုပ္ၾကံမွဳကို သိလိုက္ၾကမည္မဟုတ္
။ ခုေတာ့ သူတို ့၏ နိဳင္ငံေရးလုပ္ၾကံမွဳကို သိလာၾကရျပီ ။ လြန္ခဲ ့ေသာလက
မဇၹ်ိမၼသတင္း႒ါနတြင္ ျဗိတိန္အေျခစိုက္ ( BURMA CAMPAIGN UK ) က
ဒါရိုက္တာတဦးျဖစ္သူ ( Mr Mark Farmar ) က အခုလို သမုိင္းလိမ္ ဘဂၤလီ
မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္ လူမ်ိဳးတို ့အတြက္ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ေရးျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ
တင္ျပခဲ ့ပါသည္ ။ သူ၏ အဓိက တင္ျပခ်က္မွာ ရုိဟင္ဂ်ာဆိုေသာ သူတို ့မွာ
နိဳင္ငံတနိဳင္ငံအျဖစ္ ထူေထာင္ရန္ မရွိဆိုေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ တခုကို
ေဖၚျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ ယင္းကဲ ့သို ့ရွင္းလင္းခ်က္သည္ သူ၏
ေဆာင္းပါးတပုဒ္လံုး၏ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္သည္ ။ အဓိကျမန္မာနိဳင္ငံတြင္
ရုိဟင္ဂ်ာဆိုေသာ ဘဂၤလီလူမ်ိဳးတို ့အား တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးအျဖစ္
အသိအမွတ္ မျပဳနိဳင္ရျခင္းမွာ ယင္းအခ်က္အလက္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ ။ သူ၏
ေဆာင္းပါးကို ၾကည့္ပါ
။http://www.mizzimaburmese.com/edop/songpa/9627-2012-07-16-09-52-33.htm
ထို ့ေၾကာင့္ သူ၏ ေဆာင္းပါး ေဖၚျပခ်က္ႏွင့္
ယခုသမိုင္းလိမ္ဘဂၤလိမ္ မြတ္ဆလင္ ဘာသာ၀င္လူမ်ိဳးတို ့၏
ရည္မွန္းခ်က္မ်ားသည္ ေျဗာင္းျပန္ ဆန္ ့က်င္ဖက္ျဖစ္ေနသည္ ကို ေတြ
့ရမည္ျဖစ္သည္ ။ သူကိုယ္တိုင္ပင္ သူတို ့ေတြ၏ လုပ္ၾကံေနေသာ သမိုင္းလိမ္
လူမ်ိဳးတို ့၏ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို မသိ၍ ကူညီ ေထာက္ပံ႔ေပးေနျခင္းလား သို
့မဟုတ္ သိပါလွ်က္ႏွင့္ တမင္ ကူညီ ေထာက္ပံ႔ေနျခင္းလားဆိုသည္ကို
ေျဖရွင္းရမည္ျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္သည္ ။ သမိုင္းလိမ္ ဘဂၤလိမ္ မြတ္ဆလင္
ဘာသာ၀င္ လူမ်ိဳးတို ့၏ လြပ္လြပ္ေသာ အစၥလမ္မစ္ နိဳင္ငံေတာ္အျဖစ္
ထူေထာင္ရန္ ေၾကညာခ်က္ကို ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနိဳင္ငံ သမၼတၾကီး ဦးသိန္းစိန္
လည္း သိပါျပီ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း သိျပီ ၊ တိုင္းရင္းသား
နိဳင္ငံေရးပါတီမ်ားလည္း သိျပီ ။ အားလံုးေသာ ျမန္မာနိဳင္ငံအတြင္းေန
ျပည္သူတရပ္လံုးလည္း သိၾကျပီ ။ နိဳင္ငံတကာေရာက္ ျမန္မာနိဳင္ငံ
တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု လူမ်ိဳးမ်ားလည္း သိၾကပါျပီ ။
တခ်ိန္တည္းမွာပင္ မီဒီယာမ်ားမွလည္း သိၾကျပီ ။
ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ေသာ မီဒီယာ႒ါနမ်ားမွ အားလံုးေသာ သူမ်ားလည္း သိၾကျပီ
။ ယင္းသို ့ သိၾကသည္ႏွင့္ က်ြန္ေတာ္တို ့ မည္သို ့ ဆက္လက္
ေဆာင္ရြက္ၾကမည္နည္း ဆိုသည္ ့အခ်က္ကို က်ြန္ေတာ္တို ့ အေျဖရွာ
ပူးေပါင္းရေတာ့မည္ျဖစ္သည္ ။ မီဒီယာမ်ားမွ နာမည္ဆိုးျဖင့္
ေၾကာ္ျငာခံေနရေသာ သူတို ့ကိုလည္း ယခုအခ်ိန္တြင္ နာမည္တပ္ျပီး
ထုတ္ေဖၚေျပာစရာ မလိုေတာ့ ။ ယခုအခ်ိန္မွာ ျမန္မာနိဳင္ငံ
တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္းတို ့ ေသြးစည္းညီညြတ္ၾကရန္
အထူးအေရးၾကီးေနျပီျဖစ္သည္ ။ သမိုင္းလိမ္ ဘဂၤလီ မြတ္ဆလင္ ဘာသာ၀င္
လူမ်ိဳးတို ့၏ မ်က္ႏွာဖံုးကြာက်လာသည္ကို အားလံုးေတြ ့ျမင္လာၾကျပီျဖစ္ရာ
က်ြန္ေတာ္တို ့ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးမွ အပ အျခား မရွိျပီ ျဖစ္သည္ဟု
တိုက္တြန္းခ်င္သည္ ။
သည္ေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို ့ ဘာလုပ္ၾကမည္နည္း ။

Sai Lone Htaw